Με νέα απόφαση παρατείνεται για ακόμη τρία κυνηγετικά έτη η απαγόρευση της θήρας σε μια ιδιαίτερα μεγάλη έκταση της Βοιωτίας, η οποία είχε τεθεί σε καθεστώς προστασίας μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου 2023.
Πρόκειται για συνολική έκταση 139.099,41 στρεμμάτων, στις περιοχές αρμοδιότητας του Δασαρχείου Λιβαδειάς. Η νέα απόφαση προβλέπει την απαγόρευση της θήρας όλων των θηραμάτων από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου 2026-2027 έως και τη λήξη της περιόδου 2028-2029.
Takeaways by iHunt AI
- Η απαγόρευση παρατείνεται έως τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου 2028-2029.
- Η συνολική έκταση που καλύπτει το μέτρο ανέρχεται σε 139.099,41 στρέμματα.
- Η περιοχή είχε τεθεί σε απαγόρευση μετά τις μεγάλες πυρκαγιές του Αυγούστου 2023.
- Σύμφωνα με τις πληροφορίες του iHunt.gr, υπήρχε επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση της Δ’ ΚΟΣΕ και του Κυνηγετικού Συλλόγου Λιβαδειάς, η οποία δεν ελήφθη υπόψη.
- Στην απόφαση της παράτασης δεν παρουσιάζονται επικαιροποιημένα επιστημονικά δεδομένα ή συγκεκριμένη νέα μελέτη που να τεκμηριώνει την ανάγκη της νέας τριετούς απαγόρευσης.
Απαγόρευση για συνολικά έξι κυνηγετικά έτη
Η αρχική απαγόρευση είχε επιβληθεί μετά τις πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στις 18, 21 και 23 Αυγούστου 2023 στην ευρύτερη περιοχή και κάλυπτε τις κυνηγετικές περιόδους που ακολούθησαν.
Με τη νέα απόφαση, το μέτρο δεν αίρεται μετά την πρώτη τριετία, αλλά παρατείνεται για ακόμη τρία χρόνια, με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη έκταση να παραμένει εκτός κυνηγετικής δραστηριότητας ουσιαστικά από το 2023 έως το 2029.
Η έκταση των 139.099,41 στρεμμάτων αποτελείται από δύο επιμέρους τμήματα, 83.585,83 στρεμμάτων και 55.513,58 στρεμμάτων, σε περιοχές των Δήμων Λεβαδέων και Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας.
Τι επικαλείται η απόφαση
Στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται αναφορά στην ανάγκη εξασφάλισης των κατάλληλων συνθηκών για την προστασία, αποκατάσταση και ανάπτυξη της άγριας πανίδας, καθώς και για τη διατήρηση της βιολογικής και οικολογικής σταθερότητας των περιοχών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές.
Ως βάση για την παράταση αναφέρεται επίσης η από 27 Ιουλίου 2026 πρόταση της αρμόδιας Δασικής Υπηρεσίας.
Το ερώτημα, ωστόσο, που προκύπτει είναι ποια είναι τα επικαιροποιημένα επιστημονικά δεδομένα που οδήγησαν στην απόφαση να διατηρηθεί η πλήρης απαγόρευση για μία ακόμη τριετία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια ακόμη παράμετρος της υπόθεσης. Η μεγάλη πυρκαγιά του 2023 ξεκίνησε από σημείο που βρίσκεται σε περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Θήβας. Στην περιοχή αυτή, μετά την ολοκλήρωση της αρχικής τριετούς απαγόρευσης, η θήρα επιτράπηκε εκ νέου από τις 20 Αυγούστου 2026. Αντίθετα, στην περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Λιβαδειάς η απαγόρευση παρατάθηκε για ακόμη τρία κυνηγετικά έτη, έως το 2029. Η διαφορετική αυτή αντιμετώπιση περιοχών που επλήγησαν από την ίδια πυρκαγιά ενισχύει τα ερωτήματα για τα επιστημονικά και διαχειριστικά κριτήρια με τα οποία ελήφθη η απόφαση της νέας παράτασης.
Υπήρχε επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση των κυνηγετικών οργανώσεων
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του iHunt.gr, η Δ’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδος και ο Κυνηγετικός Σύλλογος Λιβαδειάς είχαν καταθέσει επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση για τη διαχείριση της περιοχής μετά την πάροδο τριών ετών από τις πυρκαγιές.
Η πρόταση αυτή περιλάμβανε επιστημονικά στοιχεία και επιχειρήματα σχετικά με τη σημερινή κατάσταση της περιοχής και τη δυνατότητα διαφορετικής διαχείρισης της θήρας.
Παρόλα αυτά, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, η πρόταση των κυνηγετικών οργανώσεων δεν ελήφθη υπόψη κατά τη λήψη της τελικής απόφασης.
Αντίθετα, το Δασαρχείο Λιβαδειάς προχώρησε στην ανανέωση της απαγόρευσης για ακόμη τρία κυνηγετικά έτη.
Πού βρίσκεται η επιστημονική τεκμηρίωση της νέας απαγόρευσης;
Εδώ βρίσκεται και το βασικό ζήτημα που προκαλεί εύλογα ερωτήματα.
Ενώ υπήρχε κατατεθειμένη επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση από τη Δ’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδος και τον Κυνηγετικό Σύλλογο Λιβαδειάς, στην απόφαση με την οποία παρατείνεται η απαγόρευση δεν παρουσιάζονται επικαιροποιημένα επιστημονικά δεδομένα, νέα πληθυσμιακή καταγραφή των θηραματικών ειδών ή συγκεκριμένη επιστημονική μελέτη που να τεκμηριώνει την ανάγκη διατήρησης της πλήρους απαγόρευσης έως το 2029.
Η αναφορά στην προστασία και αποκατάσταση της άγριας πανίδας αποτελεί ασφαλώς έναν θεμιτό στόχο. Όταν όμως έχουν ήδη περάσει τρία χρόνια από τις πυρκαγιές και επιβάλλεται ένας περιορισμός για ακόμη μία τριετία σε περισσότερα από 139.000 στρέμματα, είναι εύλογο να ζητείται η επιστημονική τεκμηρίωση πάνω στην οποία βασίστηκε η συγκεκριμένη επιλογή.
Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις
Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτουν συγκεκριμένα ερωτήματα που είναι δύσκολο να αγνοηθούν:
- Με ποια επικαιροποιημένα επιστημονικά δεδομένα αποφασίστηκε η παράταση της απαγόρευσης για ακόμη τρία χρόνια;
- Υπάρχουν νέες καταγραφές για την κατάσταση των θηραματικών πληθυσμών και, εάν υπάρχουν, γιατί δεν περιλαμβάνονται στην απόφαση;
- Γιατί δεν ελήφθη υπόψη η επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση της Δ’ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος και του Κυνηγετικού Συλλόγου Λιβαδειάς;
- Γιατί επιλέχθηκε εκ νέου η οριζόντια απαγόρευση όλων των θηραμάτων και όχι μια διαφορετική μορφή διαχείρισης, εφόσον τα δεδομένα τρία χρόνια μετά τις πυρκαγιές έχουν μεταβληθεί;
Τα παραπάνω δεν αναιρούν την ανάγκη προστασίας των πυρόπληκτων περιοχών ούτε τη σημασία της αποκατάστασης της άγριας πανίδας. Αντίθετα, ακριβώς επειδή πρόκειται για ένα σοβαρό μέτρο διαχείρισης, το οποίο περιορίζει την κυνηγετική δραστηριότητα σε μια τεράστια έκταση για συνολικά έξι χρόνια, η επιστημονική τεκμηρίωση και η διαφάνεια στη διαδικασία λήψης της απόφασης αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Η προστασία χρειάζεται τεκμηρίωση
Η προστασία της άγριας ζωής και η αποκατάσταση των οικοσυστημάτων που επλήγησαν από μεγάλες πυρκαγιές αποτελούν αυτονόητη προτεραιότητα.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μια απαγόρευση πρέπει να ανανεώνεται αυτομάτως με την πάροδο του χρόνου. Κάθε νέα απόφαση οφείλει να αξιολογεί την πραγματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, τα επιστημονικά δεδομένα της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής και όλες τις τεκμηριωμένες προτάσεις που έχουν κατατεθεί.
Στην περίπτωση της Βοιωτίας, η παράταση έως το 2029 δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ακριβώς επειδή υπήρχε επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση των κυνηγετικών οργανώσεων που δεν ελήφθη υπόψη, ενώ στην ίδια την απόφαση δεν αποτυπώνεται αντίστοιχη επικαιροποιημένη επιστημονική τεκμηρίωση για την επιλογή της νέας τριετούς οριζόντιας απαγόρευσης.
Και σε αυτά τα ερωτήματα είναι εύλογο να δοθούν σαφείς απαντήσεις.
