Ένα ενήλικο θηλυκό χρυσό τσακάλι (Canis aureus) βρέθηκε νεκρό στα τέλη Αυγούστου έπειτα από σύγκρουση με όχημα κοντά στο Vārve, στη δυτική Λετονία, σε ένα ακόμη περιστατικό που δείχνει ότι το είδος έχει πλέον εδραιώσει την παρουσία του στη χώρα.
Όσοι αντίκρισαν αρχικά το νεκρό ζώο δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν επρόκειτο για σκύλο, αλεπού ή ακόμη και λύκο. Στο σημείο μετέβη στη συνέχεια συνεργάτιδα του λετονικού κυνηγετικού περιοδικού Medības, η οποία επιβεβαίωσε ότι το ζώο ήταν χρυσό τσακάλι.
Takeaways by iHunt AI
- Το πρώτο γενετικά επιβεβαιωμένο χρυσό τσακάλι στη Λετονία καταγράφηκε το 2013.
- Το είδος έχει πλέον εγκατασταθεί και αναπαράγεται σε διάφορες περιοχές της χώρας.
- Την κυνηγετική περίοδο 2025/2026 καταγράφηκαν 43 θηρευμένα τσακάλια, ο υψηλότερος αριθμός μέχρι σήμερα.
- Σε έξι κυνηγετικές περιόδους έχουν καταγραφεί επίσημα τουλάχιστον 123 θηρευμένα τσακάλια στη Λετονία.
- Οι κυνηγοί και οι άνθρωποι της υπαίθρου αποτελούν σημαντική πηγή πληροφοριών για την παρακολούθηση της εξάπλωσης του είδους.
Από ένα ζώο το 2013 σε δεκάδες κάθε χρόνο
Η παρουσία του χρυσού τσακαλιού στη Λετονία είναι σχετικά πρόσφατη. Το πρώτο επιβεβαιωμένο περιστατικό καταγράφηκε τον Δεκέμβριο του 2013 στην περιοχή της Jelgava, όταν ένα ζώο θηρεύτηκε και η ταυτοποίησή του ως Canis aureus επιβεβαιώθηκε αργότερα με ανάλυση DNA.
Έναν χρόνο αργότερα αναφέρθηκε ακόμη ένα ζώο στην περιοχή Aizpute, ενώ σταδιακά οι παρατηρήσεις και οι θηρεύσεις άρχισαν να αυξάνονται σε Zemgale και Kurzeme.
Αρχικά θεωρήθηκε ότι επρόκειτο απλώς για μεμονωμένα άτομα που μετακινούνταν προς τη Λετονία. Τα δεδομένα των επόμενων ετών, όμως, άλλαξαν αυτή την εικόνα.
43 τσακάλια σε μία κυνηγετική περίοδο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της λετονικής Δασικής Υπηρεσίας για τον αριθμό των τσακαλιών που θηρεύτηκαν τα τελευταία χρόνια.
- 2020/2021: 20 τσακάλια
- 2021/2022: 18
- 2022/2023: 8
- 2023/2024: 18
- 2024/2025: 16
- 2025/2026: 43
Συνολικά, μέσα σε έξι κυνηγετικές περιόδους έχουν καταγραφεί επίσημα τουλάχιστον 123 θηρευμένα χρυσά τσακάλια.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η τελευταία περίοδος, καθώς ο αριθμός αυξήθηκε από 16 σε 43 ζώα, καταγράφοντας το υψηλότερο επίπεδο από τότε που άρχισε η συστηματική παρουσία του είδους στη χώρα.
Δεν πρόκειται πλέον για περιστασιακούς επισκέπτες
Η σημαντικότερη ένδειξη, πάντως, δεν προέρχεται μόνο από τις θηρεύσεις.
Φωτοπαγίδες, ίχνη, φωνές, φωλιές αλλά και παρατηρήσεις ζευγαριών με μικρά επιβεβαιώνουν ότι τα τσακάλια δεν επισκέπτονται απλώς περιστασιακά τη Λετονία, αλλά έχουν εγκατασταθεί και αναπαράγονται.
Στην περιοχή του Ventspils, μάλιστα, κυνηγοί είχαν εντοπίσει ήδη από το 2019 και το 2020 αρκετές φωλιές. Έχουν επίσης αναφερθεί ζευγάρια με μικρά, ενώ σε μία περίπτωση κυνηγός έκανε λόγο για ζευγάρι με έντεκα νεαρά ζώα.
Οι καταγραφές πλέον δεν περιορίζονται στις δυτικές περιοχές. Αναφορές υπάρχουν επίσης από Vidzeme και Latgale, με το είδος να έχει καταγραφεί σε μεγάλο μέρος της λετονικής επικράτειας.
Τι δείχνουν τα τροχαία
Η παρουσία ενός νεκρού τσακαλιού στην άκρη ενός δρόμου δεν αποτελεί από μόνη της μέθοδο εκτίμησης του πληθυσμού.
Οι συγκρούσεις με οχήματα επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων η κυκλοφορία, το οδικό δίκτυο, ο κατακερματισμός του ενδιαιτήματος και οι εποχικές μετακινήσεις των ζώων.
Ωστόσο, όταν τέτοια περιστατικά συνδυάζονται με δεδομένα από φωτοπαγίδες, παρατηρήσεις, ίχνη, φωνές και επιβεβαιωμένη αναπαραγωγή, μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στην καταγραφή της εξάπλωσης ενός είδους σε νέες περιοχές.
Τα νεαρά τσακάλια μπορούν να ταξιδέψουν μεγάλες αποστάσεις
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η περίοδος διασποράς των νεαρών ζώων.
Όταν εγκαταλείπουν την οικογενειακή περιοχή αναζητώντας νέα επικράτεια και σύντροφο, τα νεαρά τσακάλια μπορούν να καλύψουν πολύ μεγάλες αποστάσεις και να διασχίσουν πολλές άγνωστες περιοχές και οδικούς άξονες.
Για τον λόγο αυτό, σε ορισμένες περιπτώσεις η πρώτη ένδειξη παρουσίας του είδους σε μια νέα περιοχή είναι ακριβώς ένα ζώο που έχει σκοτωθεί σε τροχαίο.
Ο καθοριστικός ρόλος των κυνηγών
Η περίπτωση της Λετονίας αναδεικνύει για ακόμη μία φορά κάτι που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα: τον ρόλο των κυνηγών και των ανθρώπων που βρίσκονται καθημερινά στην ύπαιθρο στην καταγραφή των μεταβολών της άγριας πανίδας.
Παρατηρήσεις, φωτογραφίες, καταγραφές από κάμερες, ίχνη, εντοπισμός φωλιών και πληροφορίες από το πεδίο μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετικά χρήσιμο συμπληρωματικό υλικό για την επιστημονική παρακολούθηση των πληθυσμών.
Άλλωστε και στην Ελλάδα οι εμφανίσεις του χρυσού τσακαλιού απασχολούν ολοένα και περισσότερο κυνηγούς, κτηνοτρόφους και κατοίκους της υπαίθρου.
Το iHunt.gr έχει παρουσιάσει στο παρελθόν καταγραφή χρυσού τσακαλιού στη λίμνη Κάρλα, ενώ πρόσφατα καταγράφηκε και λευκιστικό τσακάλι στην Κάτω Κλειτορία.
Παράλληλα, το ζήτημα της αύξησης των πληθυσμών έχει προκαλέσει συζητήσεις και στη χώρα μας, όπως στην Ηλεία, όπου κτηνοτρόφοι και κάτοικοι έχουν εκφράσει προβληματισμό για την παρουσία του είδους.
Στη Λετονία είναι θηρεύσιμο είδος
Σε αντίθεση με το καθεστώς που ισχύει στην Ελλάδα, στη Λετονία το χρυσό τσακάλι αποτελεί μη ποσοστώμενο θηρεύσιμο είδος.
Η περίοδος θήρας του εκτείνεται, σύμφωνα με το Medības, από τις 15 Ιουλίου έως τις 31 Μαρτίου.
Οι λετονικές κυνηγετικές αρχές και το περιοδικό Medības υπογραμμίζουν ότι η συστηματική παρακολούθηση της εξάπλωσης του είδους είναι κρίσιμη, καθώς το χρυσό τσακάλι έχει πλέον μετατραπεί από έναν σπάνιο επισκέπτη σε εγκατεστημένο και αναπαραγόμενο πληθυσμό.
Πηγή: Medības
Βίντεο
Φωτογραφία: Kate Šterna / Medības
