Οι σκύλοι-οδηγοί δεν είναι κατοικίδια που απλώς συνοδεύουν τον άνθρωπό τους. Αποτελούν ουσιαστικό μέσο αυτονομίας, προσανατολισμού και ασφαλούς μετακίνησης για ανθρώπους με οπτική αναπηρία. Κι όμως, στην Ελλάδα οι χρήστες τους εξακολουθούν σε ορισμένες περιπτώσεις να συναντούν εμπόδια εκεί όπου το δικαίωμα πρόσβασης θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο.
Το ζήτημα έρχεται ξανά στο προσκήνιο μέσα από ρεπορτάζ του Newsit, το οποίο καταγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χρήστες σκύλων-οδηγών σε μέσα μαζικής μεταφοράς, ταξί και άλλους χώρους της καθημερινότητας.
Τι προβλέπει η νομοθεσία
Το θεσμικό πλαίσιο για τους σκύλους βοήθειας προβλέπει το δικαίωμα πρόσβασης και παραμονής τους σε δημόσιες και ιδιωτικές εγκαταστάσεις, χώρους συνάθροισης κοινού και μέσα μαζικής μεταφοράς.
Όπως έχει διευκρινίσει το Υπουργείο Υγείας, οι σκύλοι βοήθειας, εφόσον φέρουν λουρί χειρισμού, μπορούν να μεταφέρονται στα μέσα μεταφοράς χωρίς κλουβί μεταφοράς και χωρίς φίμωτρο, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους.
Αντίστοιχα, η επίσημη πύλη pet.gov.gr επισημαίνει ότι οι σκύλοι-οδηγοί και οι σκύλοι βοήθειας δικαιούνται πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς και παραμένουν μαζί με τον άνθρωπο που συνοδεύουν, χωρίς πρόσθετο κόμιστρο.
Το πρόβλημα εμφανίζεται στην εφαρμογή
Παρά το σαφές πλαίσιο, στην πράξη εξακολουθούν να καταγράφονται περιστατικά στα οποία χρήστες σκύλων-οδηγών καλούνται να εξηγήσουν το αυτονόητο ή να αντιμετωπίσουν απαιτήσεις που δεν συνάδουν με όσα προβλέπονται για τους σκύλους βοήθειας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Newsit, δυσκολίες παρουσιάζονται τόσο σε μέσα σταθερής τροχιάς όσο και στις μετακινήσεις με ταξί, όπου έχουν αναφερθεί περιπτώσεις άρνησης μεταφοράς χρηστών με σκύλο-οδηγό.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι ο σκύλος-οδηγός δεν αντιμετωπίζεται ως ένα συνηθισμένο ζώο συντροφιάς. Έχει εκπαιδευτεί για συγκεκριμένη εργασία και αποτελεί ουσιαστικό μέρος της ανεξάρτητης μετακίνησης του ανθρώπου που συνοδεύει.
Όχι μόνο στα μέσα μεταφοράς
Το δικαίωμα πρόσβασης δεν περιορίζεται στις συγκοινωνίες. Οι σχετικές προβλέψεις καλύπτουν δημόσιες και ιδιωτικές εγκαταστάσεις καθώς και χώρους στους οποίους συγκεντρώνεται ή εξυπηρετείται το κοινό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα του ειδικού καθεστώτος που ισχύει για τους σκύλους βοήθειας είναι και η πρόσβαση στις παραλίες. Όπως έχουμε αναφέρει στο iHunt.gr στο άρθρο «Σκύλος στην παραλία: Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται», ακόμη και εκεί όπου ισχύουν περιορισμοί για τα ζώα συντροφιάς προβλέπονται ειδικές εξαιρέσεις για τους σκύλους βοήθειας.
Μια μάχη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει
Για έναν άνθρωπο με οπτική αναπηρία, ο σκύλος-οδηγός δεν αποτελεί πολυτέλεια ούτε απλή συντροφιά. Είναι μέρος της καθημερινής του αυτονομίας και ένας εκπαιδευμένος συνεργάτης που του επιτρέπει να κινείται με μεγαλύτερη ασφάλεια.
Γι’ αυτό και μια άρνηση πρόσβασης δεν δημιουργεί απλώς μία δυσάρεστη στιγμή. Μπορεί να μετατρέψει μια απλή διαδρομή, μια επίσκεψη σε ένα κατάστημα ή μια μετακίνηση με ταξί σε σοβαρό πρακτικό εμπόδιο.
Η νομοθεσία υπάρχει και τα δικαιώματα είναι συγκεκριμένα. Αυτό που χρειάζεται είναι καλύτερη ενημέρωση και συνεπής εφαρμογή των κανόνων, ώστε οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν σκύλους-οδηγούς να μη χρειάζεται κάθε φορά να δίνουν μάχη για το αυτονόητο.
Πηγή: Newsit.gr
