Οι γάτες που κυκλοφορούν ελεύθερες ή έχουν επιστρέψει σε μια αγριεμένη κατάσταση δεν αποτελούν μόνο ζήτημα διαχείρισης των αδέσποτων ζώων. Σε πολλές περιοχές της Ευρώπης εξελίσσονται σε σοβαρό παράγοντα πίεσης για τα πουλιά, τα μικρά θηλαστικά, τα ερπετά και συνολικά τη βιοποικιλότητα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γάτας, στις 8 Αυγούστου, ο Γερμανικός Κυνηγετικός Σύνδεσμος – Deutscher Jagdverband (DJV) επαναφέρει στο προσκήνιο τις επιπτώσεις που προκαλούν στην άγρια πανίδα οι οικόσιτες γάτες που περιφέρονται χωρίς έλεγχο, καθώς και οι πληθυσμοί γατών που έχουν εγκαταλειφθεί και ζουν πλέον σε άγρια κατάσταση.
Τουλάχιστον 100 εκατομμύρια πτηνά τον χρόνο
Σύμφωνα με τον DJV, στη Γερμανία ζουν περισσότερες από δύο εκατομμύρια οικόσιτες γάτες χωρίς ιδιοκτήτη.
Με βάση εκτιμήσεις που προκύπτουν από σειρά μελετών, ο γερμανικός φορέας υπολογίζει ότι οι γάτες σκοτώνουν κάθε χρόνο τουλάχιστον 100 εκατομμύρια πτηνά και περίπου 300 εκατομμύρια μικρά θηλαστικά και ερπετά.
Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα νεαρά πουλιά και τα υπόλοιπα νεογνά της άγριας πανίδας κατά την περίοδο της αναπαραγωγής και της ανατροφής τους. Τα νεαρά ζώα δεν έχουν ακόμη αναπτύξει πλήρως την ικανότητα διαφυγής και αποτελούν εύκολη λεία για μια γάτα που κινείται ελεύθερα στο φυσικό περιβάλλον.
Η πλήρης ανακοίνωση του Γερμανικού Κυνηγετικού Συνδέσμου είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Deutscher Jagdverband.
Δεν κυνηγούν μόνο όταν πεινούν
Η θηρευτική συμπεριφορά της γάτας δεν συνδέεται αποκλειστικά με την ανάγκη εξεύρεσης τροφής. Ακόμη και ζώα που τρέφονται κανονικά από τους ιδιοκτήτες τους διατηρούν έντονο το κυνηγετικό τους ένστικτο και μπορούν να σκοτώσουν πουλιά, σαύρες, μικρά θηλαστικά και άλλα ζώα.
Αυτό σημαίνει ότι η τακτική παροχή τροφής σε μια γάτα δεν εξαλείφει αυτομάτως τις επιπτώσεις της στην άγρια πανίδα.
Η επιστημονική βιβλιογραφία καταγράφει ότι οι γάτες που κυκλοφορούν ελεύθερες μπορούν να επηρεάσουν τη βιοποικιλότητα μέσω της θήρευσης, της όχλησης, του ανταγωνισμού με άλλα είδη, της μετάδοσης ασθενειών και του υβριδισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ : Γατα…φερμαρει λαγο…VIDEO
Κίνδυνος και για την ευρωπαϊκή αγριόγατα
Η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή των οικόσιτων και αγριεμένων γατών δημιουργεί ακόμη ένα σοβαρό ζήτημα για την προστασία της φύσης: τον υβριδισμό τους με την ευρωπαϊκή αγριόγατα.
Οι οικόσιτες γάτες μπορούν να διασταυρωθούν με τις ευρωπαϊκές αγριόγατες και να αποκτήσουν γόνιμους απογόνους. Η συνεχής εισαγωγή γονιδίων της οικόσιτης γάτας στους άγριους πληθυσμούς μπορεί μακροπρόθεσμα να επηρεάσει τη γενετική ακεραιότητα του είδους.
Για τον λόγο αυτό, ο DJV θεωρεί ότι η πρόληψη της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής δεν αφορά μόνο την ευζωία των ίδιων των γατών, αλλά και τη διατήρηση των φυσικών πληθυσμών της ευρωπαϊκής αγριόγατας.
Τι ζητά ο Γερμανικός Κυνηγετικός Σύνδεσμος
Ο DJV ζητά τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο για:
- Τη στείρωση των γατών που κυκλοφορούν εκτός κατοικίας.
- Την υποχρεωτική ηλεκτρονική σήμανση.
- Την καταγραφή των ζώων και των ιδιοκτητών τους.
- Τον περιορισμό της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής.
- Την καλύτερη ενημέρωση των ιδιοκτητών για τις επιπτώσεις στην άγρια ζωή.
Παράλληλα, καλεί τους ιδιοκτήτες να περιορίζουν την ανεπιτήρητη έξοδο των γατών τους, ιδιαίτερα κατά την περίοδο αναπαραγωγής των πτηνών και των υπόλοιπων ειδών της άγριας πανίδας.
Προτείνει ακόμη τη δημιουργία ενός περισσότερο εμπλουτισμένου περιβάλλοντος μέσα στην κατοικία, με παιχνίδια, σημεία αναρρίχησης και δραστηριότητες που επιτρέπουν στη γάτα να εκτονώνει με ασφαλή τρόπο τη φυσική κυνηγετική της συμπεριφορά.
Το ζήτημα αφορά και την Ελλάδα
Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα, λόγω του μεγάλου αριθμού γατών που ζουν ελεύθερες σε πόλεις, χωριά, αγροτικές περιοχές και νησιωτικά οικοσυστήματα.
Στις Κυκλάδες, οι γάτες ασκούν πίεση και στις πέρδικες, ιδιαίτερα σε περιοχές κοντά σε σπίτια και οικισμούς. Πέρδικες που πλησιάζουν κατοικημένες ζώνες αναζητώντας τροφή ή νερό μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπες με γάτες που κινούνται ελεύθερα και διατηρούν έντονο το κυνηγετικό τους ένστικτο.
Μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι νεαρές πέρδικες κατά την περίοδο αναπαραγωγής και ανατροφής των νεοσσών, όταν η ικανότητα διαφυγής τους είναι ακόμη περιορισμένη.
Η ύπαρξη οργανωμένων σημείων σίτισης χωρίς παράλληλη στείρωση, ηλεκτρονική σήμανση, καταγραφή και έλεγχο της αναπαραγωγής δεν αντιμετωπίζει από μόνη της το πρόβλημα. Αντίθετα, μπορεί να διατηρεί ή να αυξάνει πληθυσμούς γατών που συνεχίζουν να κυνηγούν στα γύρω φυσικά και αγροτικά οικοσυστήματα.
Προστασία της γάτας και της άγριας ζωής
Η ανάδειξη των επιπτώσεων των γατών στη βιοποικιλότητα δεν αποτελεί επίθεση απέναντι στα ζώα ούτε δικαιολογεί την κακοποίησή τους.
Αντίθετα, αναδεικνύει την ευθύνη του ανθρώπου, ο οποίος εξημέρωσε, μετέφερε, εγκατέλειψε ή επέτρεψε την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή τους.
Η συστηματική στείρωση, η ηλεκτρονική σήμανση, η καταγραφή, η αποτροπή εγκατάλειψης και η υπεύθυνη επίβλεψη μπορούν να προστατεύσουν ταυτόχρονα τις ίδιες τις γάτες και την άγρια πανίδα.
Η φιλοζωία και η προστασία της βιοποικιλότητας δεν είναι αντίθετες έννοιες. Αποτελούν δύο πλευρές της ίδιας ανθρώπινης ευθύνης.
