Αρχική » Grid with Sidebar » Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς…

Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς…

by iHunt

Print Friendly, PDF & Email
demobanner

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν… θα δείτε ένα φόνο. Ταυτόχρονα, οι φωτογραφίες εξηγούν τα «κίνητρα» του σκοτωμού, την καθορισμένη μοίρα του θύματος και το «άλλοθι» του θύτη…

SVESTONOF

Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς... Ο Κάιν και ο Άβελ μιας φωλιάς...

Όλη η ιστορία διεξάγεται σε μια αετοφωλιά, στα 1.800 μέτρα υψόμετρο του όρους Βίτσι. Στη δεύτερη φωτογραφία δύο αετόπουλα μιας φωλιάς είναι «αγκαλιασμένα», αλλά – αν προσέξετε – το ένα τους έχει στο βλέμμα το θάνατο.

Στις επόμενες δύο ο ένας νεοσσός σκοτώνει τον άλλο, και το αίμα κηλιδώνει τα φτερά τους.

Ο μικρός χρυσαετός σκοτώνει για τα δυο μέτρα γης που ορίζει μια φωλιά, για ένα κουφάρι χελώνας, για το προνόμιο να είναι ο μόνος που θα πετάξει κάποτε στον ουρανό…

Και ο πρώτος φόνος της ζωής του, θα είναι ο ίδιος του ο αδελφός!

Καμιά σημασία δεν έχει ότι ο εμφύλιος εκεί πάνω τερματίστηκε το 1949. Αυτή είναι ιστορία των ανθρώπων…

Το αετόπουλο, όμως, υποχωρήσεις και ανακωχές με όσα προστάζει η φύση του δεν κάνει.

Τη δεύτερη εβδομάδα αφότου γεννήθηκαν , το ένα αετόπουλο άρχισε να τσιμπάει το άλλο με μανία! Αυτό συνεχίστηκε για μέρες, και οι γονείς… απλώς παρακολουθούσαν. Ακόμα και όταν το ένα πέθανε, το κυρίαρχο αετόπουλο συνέχισε να ραμφίζει το κουφάρι του αδελφού του, να σιγουρευτεί πως είναι νεκρός.

Στους χρυσαετούς, είναι συχνό μόνο ένας από τους νεοσσούς να επιβιώνει. Ο άλλος είναι καταδικασμένος να πεθάνει, από το ράμφος του αδελφού του!

Μην βιαστείτε, όμως, να κρίνετε με ανθρωποκεντρικά κριτήρια…

Τα δυο αυγά γεννιούνται με διαφορά 3-5 ημερών μεταξύ τους, και οι νεοσσοί ΔΕΝ εκκολάπτονται ταυτόχρονα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, το νεαρότερο να είναι πιο αδύναμο, να μην μπορεί να ανταγωνιστεί το μεγαλύτερο στη διεκδίκηση της τροφής.

Έτσι, είτε πεθαίνει από ασιτία, είτε από τις επιθέσεις του αδελφού του.

Έχοντας κερδίσει την πρώτη μεγάλη μάχη της επιβίωσής του, ο μικρός χρυσαετός συνέχισε να μεγαλώνει μόνος μέσα στη φωλιά, αλλάζοντας φτέρωμα ανάλογα με το στάδιο της ανάπτυξης του.

Η σταδιακή μεταμόρφωσή του από νεοσσό… σε χρυσαετό, φαίνεται χαρακτηριστικά στις φωτογραφίες.

Αυτό το αετόπουλο πρωτοπέταξε στα μέσα του Ιουλίου! Με τα φτερά ανοιχτά ισορρόπησε πάνω στα ανοδικά ρεύματα του αέρα , σαν ένας «καβαλάρης του ανέμου»!

Μπορεί να διακρίνει την κίνηση ενός λαγού σε απόσταση μεγαλύτερη του 1,5 χιλιομέτρου, ενώ η ταχύτητα της βουτιάς του προς τη λεία του αγγίζει τα 200 χιλιόμετρα την ώρα.

Έπειτα, αναλαμβάνουν τα νύχια και το ράμφος του.

Το ίδιο ράμφος που έκανε τον πρώτο του φόνο, μόλις 14 μέρες από τη γέννηση του…

του Δημήτρη Στριλάκου

Υ.Γ: Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα μου τα εμπιστεύθηκε ο αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας Τριαντάφυλλος Δασούλας. Τις τράβηξε σε μια κόχη του βουνού, που ακόμα και οι ντόπιοι απέφευγαν.

Τα άσκαστα βλήματα και τα παλιά ναρκοπέδια του εμφυλίου που βρίσκονται ακόμα «ενεργά» στην περιοχή, δεν επιτρέπουν ούτε τώρα τα πολλά πέρα δώθε των ανθρώπων.

Δεινός αναρριχητής, κυνηγός και αθλητής μεγάλων αποστάσεων, ο Τριαντάφυλλος ανακάλυψε τυχαία τη φωλιά των χρυσαετών με τα δύο αβγά

Από τότε, όποτε μπορούσε βρισκόταν εκεί για να φωτογραφίζει από απόσταση! Εκεί και όταν γεννήθηκαν οι νεοσσοί, εκεί και όταν οι γονείς έφερναν λαγούς, κουνάβια, πέρδικες, φίδια, σκαντζόχοιρους και χελώνες, για να τραφούν τα αετόπουλα.

Εκεί ήταν και όταν εξελισσόταν ο αδελφοκτόνος εμφύλιος. Προσπαθώντας να μην ενοχλήσει, απλός και αμέτοχος παρατηρητής ως όφειλε…


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ