Αρχική » Grid with Sidebar » Ο Αστερίξ και οι κυνηγοί του …. Μαύρου Πύργου

Ο Αστερίξ και οι κυνηγοί του …. Μαύρου Πύργου

Astérix et ses chasseurs .... La Tour Noir

by iHunt
Ο Αστερίξ και οι κυνηγοί του .... Μαύρου Πύργου

Print Friendly, PDF & Email

Το χωριό του Asterix το ξέρουν οι περισσότεροι. Φρόντισε ο μεγάλος René Goscinny γι’ αυτό. Υπάρχει όμως ακόμη ένα χωριό στη Γαλατία, αλλά δεν έγραψε κανείς για τις δικές του περιπέτειες.

“TOUR NOIR” είναι το όνομα του. Μαύρος Πύργος στα Ελληνικά. Έτσι λέγονταν το κάστρο δίπλα στο χωριό και από αυτό πήρε το όνομα και τη χάρη. Γιατί ονομάστηκε Μαύρος ένας Πύργος που δεν είναι χτισμένος με μαύρες πέτρες δεν είναι γνωστό.

Αλλά μήπως και ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης είναι άσπρος;  Γκρίζος φαίνεται στην όψη, ολόιδιος με τον Μαύρο Πύργο του Γαλατικού χωριού.

Το χωριό ήταν ευνοημένο από τη Γεωγραφία, αλλά είχε την ατυχία να κατοικείται από τους περίεργους Γαλάτες του. Όποια μιζέρια, γκρίνια και αναποδιά μπορούσε να στείλει ο διάολος στους ανθρώπους, για να τρώγονται μεταξύ τους, εκεί τις έστειλε όλες μαζί.

Για το κυνήγι, που μας ενδιαφέρει ως κυνηγούς, δεν υπάρχει καλύτερος κυνηγότοπος. Δάση γεμάτα με αγριογούρουνα, σαν αυτά που πιάνει ο Οβελίξ και τρώει ένα στην καθισιά, πουλιά, λαγοί, όλα τα καλά της φύσης.

Η θάλασσα γεμάτη ψάρια. Να τα πιάνεις με το τηγάνι, χωρίς καν αγκίστρι και δόλωμα.

Το λιμάνι, οι δρόμοι που οδηγούσαν στη Ρώμη, τα ψηλά βουνά και οι κάμποι με τα χωράφια που το περιτριγυρίζει, έδειχναν ότι το “Petit Village” μας θα γινόταν κάποτε “Grande Ville”. Δεν έγινε ποτέ γιατί κατοικείται από τους αλλοπρόσαλλους Γαλάτες του.

Είναι το μόνο παραθαλάσσιο χωριό που οι κάτοικοι του δεν αγαπούν τη θάλασσα, δεν ξέρουν μπάνιο και ούτε μια ψαρόβαρκα δεν υπάρχει αραγμένη στην παραλία.

Θέλησε να φτιάξει ο Ιούλιος Καίσαρας ένα μεγάλο λιμάνι στο χωριό για να αναπτυχθεί το εμπόριο. ΟΧΙ είπαν οι Γαλάτες μας. Δεν το θέλουμε.

ΟΧΙ και σε έναν καρόδρομο φαρδύ, με πολλές λωρίδες για τα κάρα, οι Ρωμαίοι έφτιαχναν από τότε Εγνατίες, είπαν πάλι οι Γαλάτες. Μια χαρά είναι ο δικός μας δρομάκος αφού. Δεν θα κοπούν και τρία πεύκα στο βουνό μας απάντησαν οι επαναστάτες.

Να φτιάξουμε ένα “tunnel”, να μη κοπούν τα πευκάκια που τόσο αγαπάτε αλλά και να μη ταλαιπωρούνται τα κάρα σας ανεβοκατεβαίνοντας το βουνό, πρότεινε ο Καίσαρας. ΟΧΙ βροντοφώναξαν οι Γαλάτες. Δεν θέλουμε τούνελ, θα διαταράξει την ηρεμία μας αφού.

Μια γέφυρα, τη μεγαλύτερη στον τότε γνωστό κόσμο σχεδίασε ο Καίσαρας για να περνάνε το ποτάμι. ΟΧΙ είπαν πάλι οι Γαλάτες. Δεν την θέλουμε τη γέφυρα σου. Θα σε πάμε στα δικαστήρια αν ξεκινήσεις το χτίσιμο και χαλάσεις την ηρεμία των βατράχων, υπάρχουν ακόμη δικασταί εις Παρισίους, τον φοβέρισαν τον Καίσαρα και αυτός τους παράτησε στη μιζέρια και στα βατράχια τους.

Ακόμη και για την πλακόστρωση της παραλίας ξεσηκώθηκαν. Όχι γιατί δεν έγινε αλλά γιατί ο Αυτοκράτορας της Ρώμης ήθελε να τη φτιάξει. ΟΧΙ είπαν και ελάλησαν οι επαναστάτες της Γαλατίας, λάλησε και ο Καίσαρας με αυτά που έβλεπε.

Μέχρι και το εργοστάσιο που έφτιαχνε τα ονομαστά Μαλαματένια Κρασιά του Μαύρου Πύργου, το έκλεισαν. Γιατί δεν σηκώνουν την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Μιλάμε για πολύ προχωρημένες καταστάσεις, οι προφήτες του επί γης σοσιαλισμού, που εμφανίστηκαν μετά από αιώνες, αποδείχτηκαν γατάκια μπροστά τους.

Το κυνήγι άντεχε ακόμη. Ήταν τύχη, είχαν άλλα σπουδαιότερα να διαλύσουν στο Μαυρόπυργο τους οι Γαλάτες, το κυνήγι πάντως τους ξέφυγε.

Πόσο μπορεί να βασιστεί κανείς στην τύχη; Ήρθε και η ώρα του κυνηγιού. Εδώ δεν άφησαν να χτιστεί στο χωριό τους ένα σοβαρό πανδοχείο και ένας σταθμός με χάνι για τα κάρα και τα άλογα των ταξιδευτών, το κυνήγι θα γλύτωνε?

Ανέλαβε, επιτέλους, την διοίκηση της συντεχνίας των κυνηγών η “enfants gâté” του χωριού. Το απόσταγμα της διανόησης και της επιχειρηματικότητας. Ο ανθός των κυνηγών. Η “Crème de la crème”, ο αφρός που λέμε στα ελληνικά. Όχι αυτός που τον πετάμε όταν βράζουμε το κρέας στην κατσαρόλα, ο άλλος, αυτός που μπαίνει πάνω στο φραπόγαλο, όταν σερβίρεται στη πλατεία Αριστοτέλους και στέκεται φουσκωτός καμαρωτός.

Παρέλασαν μπροστά μου οι κυνηγοσωτήρες. Και μου έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι. Σας τους παρουσιάζω όπως μου παρουσιάστηκαν.

Rebellierix Vendeurix. Ο μεγάλος Αρχηγός και Κυνηγός, χωρίς βαστάζους όμως να τον κουβαλάνε πάνω στην ασπίδα της Αρβέρνης όταν βγάζει τους επαναστατικούς του λόγους. Έκλεισε, επαναστατικά, το εργοστάσιο μπύρας του χωριού και σκέφτηκε να φτιάξουν άλλο που να παράγει βαρελάκια με κονιάκ. Θα τα κρεμάνε στο λαιμό των σκύλων και θα τους πουλάνε. Τους σκύλους, για να σώζουν χαμένους ταξιδιώτες στα χιονισμένα βουνά. Σας θυμίζει κάτι; Έκλεψαν την ιδέα οι Ελβετοί με τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου και έγιναν διάσημοι. Τελικά το εμπορικό τμήμα του εργοστασίου κατέληξε να πουλάει σκυλιά, χωρίς βαρελάκια με κονιάκ αλλά με κουδουνάκια στο λαιμό τους.

Asterius Vinorix Crusherix. Λάτρης του κρασιού και του κυνηγιού, ως γνήσιος Γαλάτης. Όταν ανέλαβε τον έλεγχο στο εργοστάσιο άδειασε όλα τα βαρελάκια των σκύλων και έτσι πήγε άδοξα η επιχείρηση των σωτηρόσκυλων με το κονιάκ. Αθόρυβος και Αόρατος στο κυνήγι στο δάσος και στα παρασκήνια του χωριού.

Loinix Voyageurix. Ο ακούραστος Μετανάστης της ομάδας. Αεικίνητος. Και απαραίτητος για την σοφία και τις γνώσεις του. Χωρίς αυτόν όλα θα πήγαιναν κατά διαόλου. Από κυνήγι όμως, ας αλλάξουμε κουβέντα.

Courtafix Moystashefix. Η πιο excentrique φιγούρα. Ίδιος ο Αστερίξ με τις μουστάκες του, αν είχε κοτσίδες και το κράνος με τα φτερά. Ευτυχώς για τα αγριογούρουνα που δεν είναι τόσο φοβερός κυνηγός, όπως καυχιέται, όσο μάγειρας. Χειρίζεται κουτάλες, τηγάνια, κατσαρόλες και τον πλάστη με τρόπο μαγικό.

Dramerix Mediateurix. Ο ωραίος ντράμερ και κυνηγός του συγκροτήματος. Αν ήμασταν στο άλλο κόμικ, θα ονειρεύονταν να γίνει χαλίφης, αλλά τώρα σε τι να προσβλέπει;  Μάλλον ότι έπιασε την καλή….. Αλλά άντε το πολύ μέχρι δέκαρχος σε κανένα χωριό της Γαλατίας ή αρχηγός των παγανιέριδων στο κυνήγι των αγριογούρουνων.

Αυτοί ανέλαβαν να σώσουν, από τη διάλυση, το κυνήγι του Μαύρου Πύργου? Μαύρο φίδι που το έφαγε το κυνήγι, γιατί ο πύργος δεν τρώγεται με τίποτε.

Και τώρα τι κάνουμε; Φεύγουμε για τη Ρώμη και το Παρίσι τρέχοντας σαν τα αγριογούρουνα όταν τα κυνηγά ο Οβελίξ ή μένουμε και κλαίμε τη μοίρα μας και το κυνήγι.

Και εκεί που ήταν να επιλέξω, κάθιδρος, την τρεχάλα, ξύπνησα.

Τρομαγμένος μεν, με ανακούφιση δε. Στο κρεβάτι μου ήμουν.

Αυτά παθαίνεις όταν αποκοιμιέσαι διαβάζοντας «Ο Αστερίξ και το Κυνήγι του Αγριογούρουνου στον Μαύρο Πύργο».
Μαύρος Πύργος, Μαύρη Θάλασσα, Μαύρα Φίδια…. Μπρρρρ. Ανατριχιαστικά πράγματα. Ευτυχώς όλα αυτά δεν είναι παρά ένας κακός εφιάλτης. Εμείς έχουμε τον Λευκό Πύργο και το Κυνήγι βρίσκεται σε καλά χέρια.

Βρίσκεται; Ιδού η Απορία και η Ανησυχία.

Le Chasseur

 

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ