Αρχική » Grid with Sidebar » O Χρηστος Καλφοπουλος αποκαλυπτει τα μυστικα του

O Χρηστος Καλφοπουλος αποκαλυπτει τα μυστικα του

by iHunt

Print Friendly, PDF & Email
demobanner

SVESTONOF
 
Εχει καταξιωθεί ως ένας από τους κορυφαίους εκτροφείς Επανιέλ Μπρετόν, ενώ σίγουρα έχει καθιερωθεί μεταξύ των κυνηγών ως ένας από τους καλύτερους μπεκατσοκυνηγούς στη χώρα μας.
 
Ο Χρήστος Καλφόπουλος στη μέχρι τώρα πορεία του έχει αναδείξει τρεις παγκόσμιους πρωταθλητές, τρεις πρωταθλητές έρευνας κυνηγιού με 37 CACT και 6 CACIT, καθώς επίσης και τέσσερις πρωταθλητές κυνηγιού σε μπεκάτσα με 12 CACT και 10 CACIT.
 
Στο πλαίσιο των αγώνων σε μπεκάτσα, που πραγματοποίησε ο Ομιλος Επανιέλ Μπρετόν (στον οποίο είναι και πρόεδρος), είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω μαζί του για πολλά θέματα, αλλά πάντα η κουβέντα ξαναγύριζε στην μπεκάτσα. Σας μεταφέρω λοιπόν αυτά που μου είπε, τα οποία θεωρώ ότι παρουσιάζουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τους μπεκατσοκυνηγούς.
 
Ερ.: Ποιος σας μύησε στο κυνήγι;
«Ξεκίνησα το κυνήγι το 1964 όταν και έβγαλα πρώτη φορά κυνηγετική άδεια. Ο,τι γνωρίζω γύρω από το κυνήγι το οφείλω στον πατέρα μου, ο οποίος ήταν για πολλούς ένας θρύλος του κυνηγίου και ιδιαίτερα του κυνηγίου της μπεκάτσας. Κυνηγούσε για περισσότερα από πενήντα χρόνια μπεκάτσες και μου έμαθε όλα τα υπέροχα μπεκατσοτόπια.Πώς πρέπει να την κυνηγάω, πώς να διαλέγω τον κατάλληλο κυνηγότοπο ανάλογα με την εποχή και τον καιρό και γενικά με έκανε αυτό που λέμε μπεκατσοκυνηγό. Κάθε χρόνο ο Ομιλος Επανιέλ Μπρετόν σε συνεργασία με τον Κυνοφιλικό Ομιλο Θεσσαλονίκης διοργανώνει αγώνα με θήραμα μπεκάτσας προς τιμήν του πατέρα μου με το όνομα “ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΣ”. Και για αυτό θα πρέπει εδώ να ευχαριστήσω τον Θωμά Μαυροβίτη που ήταν ο εμπνευστής στου αγώνα αλλά και τον πρόεδρο του ΚΟΘ, κ. Αθανάσιο Γαριβάλδη».
 
 
«Στενοχωριέμαι πολύ όταν ακούω ότι νέοι κυνηγοί που έχουν ένα, δύο ή και τρία σκυλιά κάθονται το βράδυ για να τουφεκίσουν αυτό το υπέροχο πουλί».
 
Ερ.: Από την εποχή που πρωτοξεκινήσατε να κυνηγάτε με τον πατέρα σας μέχρι σήμερα έχετε διαπιστώσει αλλαγές στον τρόπο κυνηγίου της μπεκάτσας;
«Εχουν αλλάξει πολλά πράγματα από την εποχή που ξεκίνησα. Πρώτα από όλα έχουν αλλάξει οι βιότοποι, έχουν ανοιχτεί πολλοί δρόμοι στα βουνά, και τα 4×4 επιτρέπουν την εύκολη πρόσβαση σε κυνηγότοπους που παλιά έπρεπε να περπατήσεις πάρα πολύ». Βέβαια, η σημαντικότερη διαφορά από τη δεκαετία του ’70 που άρχισα να γίνομαι ένας ολοκληρωμένος μπεκατσοκυνηγός είναι η πίεση που ασκείται πια σε αυτό το πουλί. Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλοί λίγοι κυνηγοί που ασχολούνταν με το κυνήγι της και δεν υπήρχε η καθημερινή πίεση που υπάρχει σήμερα και αυτό όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
 
 
Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι η επιμονή στο κυνήγι και οι πολλές καθημερινές κυνηγετικές έξοδοι, γιατί η επανάληψη είναι μάθηση για ένα σκυλί.
 
Παρ’ όλα αυτά η μπεκάτσα απέδειξε ότι είναι ένα πολύ δυνατό πουλί που μπορεί να αντέξει στην πίεση που του ασκείται σε όλη την Ευρώπη, αφού οι πληθυσμοί του διατηρούνται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ειδικά δε, αν μπορέσουμε να σταματήσουμε αυτή την κατάρα που λέγεται καρτέρι, νομίζω ότι θα δώσουμε μια μεγάλη βοήθεια. Στενοχωριέμαι πολύ όταν ακούω ότι νέοι κυνηγοί που έχουν ένα, δύο ή και τρία σκυλιά κάθονται το βράδυ για να τουφεκίσουν αυτό το υπέροχο πουλί».
 
Ερ.: Ολα αυτά τα χρόνια κυνηγάτε μόνο με Επανιέλ;
«Οχι. Δεν υπήρξα ποτέ δογματικός με το σκυλί και πιστεύω ότι σε όλες τις φυλές υπάρχουν πολύ καλά σκυλιά και στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων που κυνηγούσα με τον πατέρα μου αλλάξαμε πολλές φυλές. Είχαμε Σέττερ, Πόιντερ, Κουρτσχάαρ, Ντράχτααρ και φυσικά Επανιέλ.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια κυνηγώ με Επανιέλ και θεωρώ ότι ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις του κυνηγιού της μπεκάτσας».
 
Ερ.: Ποια είναι τα προσόντα που διαθέτει ένα Επανιέλ για το κυνήγι της μπεκάτσας και δεν διαθέτει π.χ. ένα Σέττερ;
«Δεν θέλω να κάνω σύγκριση μεταξύ των δύο φυλών, διότι, όπως σας ανέφερα, δεν είμαι δογματικός και θεωρώ ότι υπάρχουν ικανά μπεκατσόσκυλα σε όλες τις φυλές. Τα βασικά προσόντα που πρέπει να έχει ένας σκύλος για να θεωρείται μπεκατσόσκυλο είναι η πλατιά έρευνα και μία φέρμα μεγάλης σταθερότητας. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά μπορώ να πω ότι τα Μπρετόν τα έχουν και μάλιστα σε υψηλό βαθμό. Γι’ αυτό αποκτούν ολοένα και περισσότερους φίλους στην Ελλάδα. Τα Επανιέλ διαθέτουν όλα εκείνα τα έμφυτα και επίκτητα προσόντα που είναι απαραίτητα για το κυνήγι στο δάσος. Οταν λοιπόν το Μπρετόν διαθέτει, εκτός των άλλων, και το φυσικό προσόν που συνηθίζουμε να αποκαλούμε «κυνηγετική νοοτροπία», μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο “Ο εχθρός της μπεκάτσας”. Το Μπρετόν ακόμη και μετά από μια κουραστική ημέρα όπου δεν βρήκε ούτε μία μπεκάτσα, έχει το κυνηγετικό πάθος και την απαραίτητη δύναμη να ελέγξει τη σωματική του ταλαιπωρία, ώστε να ψάξει ένα κομμάτι μακριά στο βουνό που θεωρεί ότι μπορεί να κρατάει έστω και μία».
 
Ερ.: Πολλά σκυλιά φερμάρουν μπεκάτσες. Είναι όμως όλα κατάλληλα για το κυνήγι της;
«Τέλειος σκύλος θεωρείται αυτός που συνδυάζει την εξαιρετική μορφολογία με την εξαιρετική εργασία. Παρότι οι προϋποθέσεις για να αποκαλέσουμε έναν σκύλο τέλειο είναι μόνο δύο, ο τέλειος σκύλος δεν υπάρχει. Υπάρχουν όμως σκυλιά που είναι πολύ μεγάλα μπεκατσόσκυλα και στην πορεία της καταγεγραμμένης κυνοφιλίας, αυτά τα σκυλιά αναβάθμισαν τη φυλή τους. Αν σήμερα διαθέτουμε σκυλιά που μορφολογικά και εργασιακά αποτελούν υπόδειγμα μια φυλής, αυτά από κάπου προέρχονται.
Ο σκύλος πρέπει να διαθέτει ευφυΐα και πονηριά γιατί η σωστή προσέγγιση σε μια μπεκάτσα είναι κάτι που είναι έμφυτο σε έναν σκύλο. Βέβαια ο όρος μπεκατσόσκυλο είναι δύσκολο να απονεμηθεί… Πολλοί πιστεύουν ότι επειδή τα σκυλιά τους φερμάρουν μπεκάτσες είναι και μπεκατσόσκυλα. Τα μπεκατσόσκυλα είναι αυτά που περνάνε πίσω από άλλα σκυλιά και βρίσκουν μπεκάτσες. Φυσικά για να φτάσει ένα σκυλί σε αυτό το επίπεδο πρέπει να έχει αποκτήσει μεγάλη πείρα, η οποία αποκτιέται από τις πολλές εξόδους. Θέλει πολλή δουλειά και δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Ενα μπεκατσόσκυλο πρέπει να έχει αντοχή και πείσμα και ακόμη κι όταν το έχει κυριεύσει η κούραση, δεν πρέπει να κάνει λάθη.
Για να χαρακτηρίσουμε ένα σκυλί ως μπεκατσόσκυλο θα πρέπει αυτό το σκυλί να έχει φτάσει τα τέσσερα χρόνια, να έχει κάνει τις ανάλογες εξόδους, να έχει συναντήσει τα ανάλογα πουλιά και γενικά να έχει δαγκώσει τις ανάλογες μπεκάτσες».
 
Ερ.: Εσείς πώς μπορέσατε να βγάλετε τόσο μεγάλα μπεκατσόσκυλα; Υπάρχει κάποια μυστική συνταγή;
«Το μυστικό είναι ένας συνδυασμός και όχι πολύ πολύπλοκος. Τα σκυλιά από κάπου πρέπει να προέρχονται, ούτε να έχουν πέσει από τον ουρανό ούτε να φυτρώσουν.
Πρώτα από όλα, εντοπίζω τους γεννήτορες που είναι μεγάλης αξίας και πάνω σε αυτούς στήριξα όλη μου την εκτροφή. Τα σκυλιά αυτά έδωσαν απογόνους με καταπληκτική μορφολογία και εξαιρετικά εργασιακά προσόντα. Αυτό που προσέχω όταν διαλέγω έναν νεαρό σκύλο είναι να προέρχεται αποδεδειγμένα από πολύ καλούς γονείς δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην εργασία διατηρώντας όμως και τα μορφολογικά προσόντα.
Δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι η επιμονή στο κυνήγι και οι πολλές καθημερινές κυνηγετικές έξοδοι, γιατί η επανάληψη είναι μάθηση για ένα σκυλί. Τρίτο και όχι τελευταίο, είναι η καλή διατροφή. Εδώ και πολλά χρόνια ταίζω τα σκυλιά μου αποκλειστικά με PROPLAN την οποία θεωρώ κορυφαία τροφή.Προσπαθώ και δίνω στα σκυλιά μου υψηλής ποιότητας τροφή όχι μόνο κατά τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου, αλλά όλο τον χρόνο. Ενα μεγάλο μπεκατσόσκυλο πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες και να ψάχνει εκεί που το οδηγεί το ένστικτό του, αλλά πρέπει να έχει και άριστη συνεργασία με τον κυναγωγό του.
Πιστεύω ότι έβγαλα πάρα πολύ καλά μπεκατσόσκυλα και πάντα προσπαθώ να βγάλω ακόμη καλύτερα».
 
Ερ.: Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έχει αλλάξει η συμπεριφορά της μπεκάτσας σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οτι έχουν γίνει πιο νευρικές και δεν φερμάρονται όπως παλιά…
«Οντως έχει παρατηρηθεί αυτή η αλλαγή και οφείλεται και στην πίεση που ασκείται στις μπεκάτσες, η οποία αρχίζει από τις χώρες από όπου έρχονται οι μπεκάτσες. Βέβαια αυτή τη συμπεριφορά δεν την έχουν όλες οι μπεκάτσες. Ομως ένα έμπειρο μπεκατσόσκυλο θα μπορέσει να μπλοκάρει αν όχι όλες, σίγουρα τις περισσότερες από αυτές που θα βρει».
 
Ερ.: Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε έναν νέο μπεκατσοκυνηγό, ώστε να επιλέξει τον κατάλληλο κυνηγότοπο ανάλογα με τον καιρό και τη εποχή;
«Την μπεκάτσα την οδηγεί η διαίσθηση της τροφής και αυτό θα πρέπει να έχει πάντα στο μυαλό του ένας μπεκατσοκυνηγός. Ετσι, διαλέγει μέρη που έχει βρέξει συγκεκριμένες ημερομηνίες και πιστεύω ότι ένας τόπος είναι ιδανικός, αν κάνει μια με δυο δυνατές βροχές την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Βάσει της εμπειρίας μου αλλά και από αυτά που με δίδαξε ο πατέρας μου, σε όσα μέρη έβρεξε καλά την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, εκείνα τα μέρη θα πιάσουν μπεκάτσες».
 
Ερ.: Με πόσα σκυλιά θεωρείται ότι πρέπει να κυνηγάει ένας μπεκατσοκυνηγός;
«Ο ιδανικός συνδυασμός για ένα κυνήγι μπεκάτσας είναι ένας πολύ καλός σκύλος με δύο κυνηγούς. Αυτό το έμαθα από τον πατέρα μου, αλλά το διαπίστωσα και ο ίδιος με το πέρασμα των χρόνων και τα τελευταία είκοσι χρόνια που κυνηγάω με τον φίλο μου Τάκη Τομπαΐδη από τη Δράμα, ο οποίος είναι πολύ μεγάλος κυνηγός και εξαίρετος χαρακτήρας. Πιστεύω ότι είναι λάθος να κυνηγάνε δύο κυνηγοί με περισσότερα σκυλιά. Εχει τύχει να δω να κυνηγάνε δύο κυνηγοί με τέσσερα σκυλιά. Αυτό θεωρώ ότι είναι μεγάλο λάθος και θα σας εξηγήσω το γιατί. Το κυνήγι είναι μια δραστηριότητα κατά την οποία αναπτύσσεται έντονα πολλές φορές η αντιζηλία μεταξύ των κυνηγών. Μπορεί ο πατέρας να ζηλέψει τον γιο και ο αδερφός τον αδερφό. Το ίδιο γίνεται και με τα σκυλιά. Τα κάνει νευρικά, βιαστικά και σύμφωνα με τις εμπειρίες μου σας διαβεβαιώ ότι όταν κυνηγάμε με πολλά σκυλιά, ποτέ δεν θα αποκτήσουμε το μεγάλο μπεκατσόσκυλο».
 
Ερ.: Και όταν θέλουμε να ξεκινήσουμε ένα κουτάβι;
«Για πολλούς λόγους είναι καλύτερα να ξεκινάει ένα κουτάβι μόνο του και όχι μαζί με ένα έμπειρο σκυλί.
Το κουτάβι πρέπει να το βγάζουμε σε μια σωστή ηλικία, δηλαδή όχι μικρότερη των δέκα μηνών, για λίγο στην αρχή (μια με μιάμιση ώρα είναι καλά για το ξεκίνημα) και όσο περνάει ο καιρός να αυξάνουμε τον χρόνο της εξόδου. Πολλοί πιστεύουν ότι πρέπει να ξεκινάει το σκυλί πρώτα στο ορτύκι. Αποψή μου είναι ότι δεν είναι κακό να ξεκινήσει ένα σκυλί που το προορίζουμε να γίνει μπεκατσόσκυλο με ορτύκι. Πρέπει όμως, να το βγάζουμε, αν είναι δυνατόν, μόνο στην μπεκάτσα για να μάθει τις συνήθειες αυτού του θηράματος. Ετσι θα διδαχθεί από τα λάθη του, ώστε να καταλήξει να γίνει ένα καλό μπεκατσόσκυλο».
 
Ερ.: Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε κάποια από τα σκυλιά με τα οποία κυνηγήσατε μέχρι σήμερα, ποια θα ήταν αυτά;
«Εχουν περάσει πάρα πολλά σκυλιά από τα χέρια. Θυμάμαι ότι από τη δεκαετία του ’60 ο πατέρας μου κυνηγούσε με καθαρόαιμα σκυλιά που μάλιστα τα περισσότερα από αυτά τα είχε φέρει από το εξωτερικό.
Νομίζω ότι τρία σκυλιά θα τα θυμάμαι σαν κορυφαία μπεκατσόσκυλα. Το πρώτο είναι η Τίνα, η οποία πλέον έχει αρχίσει να μεγαλώνει. Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς με λόγια τον τρόπο που κυνηγάει μπεκάτσες αυτό το σκυλί. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που είπε για την ΤΙΝΑ ο μεγάλος Ιταλός κριτής Γκράσο: “Δεν είναι καλή, δεν είναι εκπληκτική, δεν είναι φανταστική. Είναι ένα φαινόμενο!!!”.
Επίσης, εξαιρετικό μπεκατσόσκυλο ήταν ένας από τους γεννήτορες του εκτροφείου ο LON DE SAINT LUBIN και ένα γαλλικό Μπρακ Πυρηναίων που είχαμε με τον πατέρα μου».
 
Ερ.: Καραμπίνα ή δίκαννο;
«Στην αρχή ξεκίνησα με καραμπίνα, αλλά εδώ και είκοσι χρόνια κυνηγώ αποκλειστικά με δίκαννο, γιατί είμαι της άποψης ότι η μπεκάτσα θέλει μία και καλή τουφεκιά».
 
Ερ.: Εκτός από μπεκάτσα;
«Εκτός από την μπεκάτσα μού αρέσει το κυνήγι του τρυγονιού. Με συναρπάζει γιατί έχει μια δύσκολη τουφεκιά. Κυνηγάω ελάχιστα την ορεινή πέρδικα και πρέπει όλοι μας να βοηθήσουμε, ιδιαίτερα οι νέοι κυνηγοί, ώστε οι πληθυσμοί του ενδημικού αυτού θηράματος να διατηρηθούν σε ικανοποιητικούς αριθμούς. Η πετροπέρδικα είναι θηραματικός πλούτος για τη χώρα μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε αντίθεση με τις μπεκάτσες, όταν θηρεύουμε μια πέρδικα την άλλη μέρα δεν υπάρχει άλλη στη θέση της»…
 
Ερ.: Θα ήθελα να μας μιλήσετε με δυο λόγια για τον Ομιλο Επανιέλ Ελλάδος στον οποίο είστε και πρόεδρος.
«Ο Ομιλος διοργανώνει κάθε χρόνο πολλές εκθέσεις μορφολογίας και αγώνες έρευνας κυνηγίου σε ορτύκια, πεδινές πέρδικες, σε πέρδικες τσούκαρ και φυσικά σε μπεκάτσες. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο όμιλος στις εκθέσεις μορφολογίας φέρνει πάντα πολύ μεγάλους κριτές οι οποίοι είναι κορυφαίοι στη Γαλλία.
Σε λίγες μέρες αρχίζουν στη Θεσσαλονίκη οι αγώνες έρευνας κυνηγίου με θήραμα πεδινή πέρδικα και θα επιλεγεί η ΕΘνική Ομάδα που θα λάβει μέρος στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα που θα πραγματοποιηθεί στην Ιταλία.
Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι κάθε χρόνο η Εθνική Ομάδα των Επανιέλ έχει πολύ καλή παρουσία στους Πανευρωπαικούς Αγώνες. Καλώ τον κόσμο να είναι κοντά στον Ομιλο γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε ψηλά το επίπεδο των Επανιέλ στην Ελλάδα. Οι ιδιοκτήτες των Επανιελ να είναι σίγουροι ότι θα κάνουμε τα πάντα για έχουμε στη χώρα μας ποιοτικά Επανιέλ Μπρετόν»…
 
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΥΡΗΣ
 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ