Σημαντικό ρόλο στη διαχείριση του μυοκάστορα, ενός από τα πλέον διαδεδομένα εισβλητικά ξενικά είδη στην Ευρώπη, διαδραματίζουν οι κυνηγοί στη Γερμανία, όπου κατά την κυνηγετική περίοδο 2024/25 θηρεύτηκαν συνολικά 131.157 ζώα – αριθμός ρεκόρ σύμφωνα με τα στοιχεία του Γερμανικού Κυνηγετικού Συνδέσμου (DJV).
Takeaways by iHunt AI
- Η νουτρία (Myocastor coypus) είναι εισβλητικό ξενικό είδος με καταγωγή από τη Νότια Αμερική.
- Το είδος περιλαμβάνεται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο διαχείρισης των εισβλητικών ξενικών ειδών.
- Στη Γερμανία θηρεύτηκαν 131.157 νουτρίες την περίοδο 2024/25, αριθμός-ρεκόρ.
- Σχεδόν 54.000 καταγράφηκαν στην Κάτω Σαξονία και περισσότερες από 41.000 στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.
- Η υπερβόσκηση της υδρόβιας βλάστησης μπορεί να υποβαθμίσει καλαμιώνες που χρησιμοποιούν πτηνά, ψάρια και αμφίβια.
- Τα λαγούμια της νουτρίας μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα σε όχθες, κανάλια και αντιπλημμυρικά αναχώματα.
- Οι κυνηγοί συμμετέχουν ενεργά τόσο στον έλεγχο των πληθυσμών όσο και στην παρακολούθηση της εξάπλωσης του είδους.
Ο μυοκάστορας ή νουτρία (Myocastor coypus) κατάγεται από τη Νότια Αμερική, όμως έχει πλέον εξαπλωθεί σε πολλές περιοχές της Ευρώπης. Περιλαμβάνεται στα εισβλητικά ξενικά είδη ενωσιακού ενδιαφέροντος, για τα οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει μέτρα πρόληψης, έγκαιρης αντιμετώπισης και διαχείρισης των ήδη εγκατεστημένων πληθυσμών. Αντίστοιχα ζητήματα από εισβλητικά ξενικά είδη έχουν καταγραφεί και στην Ελλάδα, όπως στην περίπτωση του αμερικανικού μινκ.
Απειλή για τους υγροτόπους
Η παρουσία μεγάλων πληθυσμών νουτρίας μπορεί να προκαλέσει σημαντικές μεταβολές στα οικοσυστήματα των υγροτόπων. Τα ζώα τρέφονται με μεγάλες ποσότητες υδρόβιας και παρόχθιας βλάστησης και μπορούν, όταν οι πυκνότητές τους είναι υψηλές, να προκαλέσουν σοβαρή υποβάθμιση εκτεταμένων καλαμιώνων.
Οι καλαμιώνες και γενικότερα η παρόχθια βλάστηση αποτελούν σημαντικό ενδιαίτημα αναπαραγωγής, προστασίας και διατροφής για πολλά είδη πτηνών, ψαριών και αμφιβίων. Η υποβάθμισή τους μπορεί επομένως να έχει επιπτώσεις πολύ πέρα από το ίδιο το εισβλητικό είδος. Η διατήρηση της βιοποικιλότητας στην Ευρώπη αποτελεί ευρύτερο πεδίο δράσεων στο οποίο συμμετέχουν και κυνηγετικοί φορείς.
Ζημιές σε όχθες και αναχώματα
Ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα προκύπτει από τη συμπεριφορά του μυοκάστορα η οποία δημιουργεί λαγούμια σε όχθες ποταμών, κανάλια και αναχώματα. Η εκτεταμένη δραστηριότητα αυτή μπορεί να αποδυναμώσει τα πρανή, να αυξήσει τη διάβρωση και να δημιουργήσει προβλήματα σε έργα αντιπλημμυρικής προστασίας.
Για τον λόγο αυτό η διαχείριση του είδους στη Γερμανία δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως ζήτημα διαχείρισης και προστασίας της άγριας ζωής, αλλά συνδέεται τόσο με την προστασία της βιοποικιλότητας όσο και με την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών.
Ρεκόρ με 131.157 νουτρίες στη Γερμανία
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Γερμανικός Κυνηγετικός Σύνδεσμος, κατά την κυνηγετική περίοδο 2024/25 θηρεύτηκαν 131.157 νουτρίες σε ολόκληρη τη Γερμανία, ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα.
Η Κάτω Σαξονία κατέγραψε σχεδόν 54.000 ζώα, ενώ ακολούθησε η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία με περισσότερα από 41.000. Οι δύο αυτές περιοχές αντιπροσωπεύουν περισσότερο από τα δύο τρίτα της συνολικής ετήσιας κάρπωσης του είδους στη χώρα.
Ο DJV επισημαίνει ότι μέσα σε διάστημα περίπου 20 ετών ο αριθμός των νουτριών που καταγράφονται στην ετήσια κυνηγετική κάρπωση έχει αυξηθεί κατά περίπου 1.700%, στοιχείο που καταδεικνύει τη μεγάλη εξάπλωση του είδους στη Γερμανία.
Οι κυνηγοί στη διαχείριση των εισβλητικών ειδών
Μεγάλο μέρος της διαχείρισης πραγματοποιείται από κυνηγούς, συχνά σε εθελοντική βάση. Εκτός από την απομάκρυνση ζώων από περιοχές όπου οι πληθυσμοί έχουν αυξηθεί σημαντικά, οι κυνηγοί βρίσκονται συνεχώς στο πεδίο και μπορούν να συμβάλλουν στην παρακολούθηση της εξάπλωσης του είδους.
Η εμπειρία από τη Γερμανία αναδεικνύει παράλληλα ότι η αντιμετώπιση των εισβλητικών ξενικών ειδών απαιτεί μακροχρόνια συνεργασία μεταξύ κυνηγών, επιστημόνων, περιβαλλοντικών φορέων και δημόσιων αρχών.
Η αποτελεσματική διαχείριση δεν αφορά μόνο τον περιορισμό ενός ξενικού είδους, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη διατήρηση της λειτουργίας των υγροτόπων, την προστασία των αυτόχθονων ειδών και, στην περίπτωση της νουτρίας, την προστασία αναχωμάτων και άλλων αντιπλημμυρικών υποδομών.
