Ένας άγριος γάτος που για περισσότερο από τρία χρόνια κατάφερνε να αποφεύγει παγίδες και συνεργεία διαχείρισης στη Νέα Ζηλανδία συνδέθηκε με τον θάνατο δεκάδων σπάνιων πτηνών και άλλων αυτόχθονων ειδών. Η ιστορία του «Nine Lives» δεν αποτελεί απλώς μια ασυνήθιστη ιστορία από την άλλη άκρη του κόσμου, αλλά επαναφέρει στο προσκήνιο μια δύσκολη συζήτηση: πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η επίδραση των ελεύθερων και άγριων γατών στην άγρια πανίδα;
Takeaways by iHunt AI
- Ο «Nine Lives» ήταν ένας άγριος γάτος στη χερσόνησο Purerua της Νέας Ζηλανδίας που απέφευγε επί τρία χρόνια τις προσπάθειες σύλληψής του.
- Στη δράση του αποδόθηκε ο θάνατος περίπου 30 σπάνιων παπιών pāteke, καθώς και νεοσσών κίουι και αυτόχθονων γκέκο.
- Σε μία περίπτωση φέρεται να σκότωσε 15 από 20 pāteke που είχαν απελευθερωθεί στο πλαίσιο προγράμματος ενίσχυσης του πληθυσμού τους.
- Το περιστατικό αναδεικνύει ξανά το πρόβλημα που μπορεί να δημιουργούν οι άγριες γάτες σε οικοσυστήματα με ιδιαίτερα ευάλωτα αυτόχθονα είδη.
- Η θανάτωση του ζώου προκάλεσε αντιδράσεις και αναζωπύρωσε τη συζήτηση γύρω από τα όρια μεταξύ ευζωίας μεμονωμένων ζώων και προστασίας της βιοποικιλότητας.
Τρία χρόνια κυνηγούσαν τον «Nine Lives»
Η ιστορία εκτυλίχθηκε στη χερσόνησο Purerua της Νέας Ζηλανδίας, όπου οργανώσεις διατήρησης της φύσης προσπαθούν εδώ και χρόνια να προστατεύσουν ορισμένα από τα πιο ευάλωτα αυτόχθονα είδη της χώρας. Εκεί εμφανίστηκε ένας μεγαλόσωμος γκρίζος γάτος, ο οποίος γρήγορα απέκτησε το προσωνύμιο «Nine Lives» – «Εννιάψυχος» – εξαιτίας της εκπληκτικής ικανότητάς του να αποφεύγει τις παγίδες.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στη Νέα Ζηλανδία και στον διεθνή Τύπο, η παρουσία του έγινε ιδιαίτερα αισθητή μετά από πρόγραμμα απελευθέρωσης της σπάνιας πάπιας pāteke ή brown teal. Πρόκειται για ένα αυτόχθονο είδος που έχει βρεθεί υπό μεγάλη πίεση και για την ενίσχυση του πληθυσμού του πραγματοποιούνται οργανωμένες επανεισαγωγές.
Περίπου 30 σπάνιες πάπιες χάθηκαν
Οι άνθρωποι του προγράμματος Pest Free Purerua συνέδεσαν τον συγκεκριμένο γάτο με τον θάνατο περίπου 30 pāteke, αριθμό ιδιαίτερα σημαντικό για έναν τόσο περιορισμένο πληθυσμό. Σύμφωνα με τον Guardian, οι απώλειες αυτές αντιστοιχούσαν περίπου στο 1% του πληθυσμού του είδους στην ηπειρωτική Νέα Ζηλανδία.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ήταν ένα περιστατικό κατά το οποίο απελευθερώθηκαν 20 pāteke στην περιοχή και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα 15 από αυτά φέρεται να σκοτώθηκαν από τον ίδιο γάτο. Στη δράση του αποδόθηκαν επίσης επιθέσεις σε νεοσσούς κίουι και σε αυτόχθονα γκέκο.
Για ένα οικοσύστημα όπως αυτό της Νέας Ζηλανδίας, όπου πολλά είδη εξελίχθηκαν επί εκατομμύρια χρόνια χωρίς την παρουσία χερσαίων θηρευτών όπως οι γάτες, η εισαγωγή τέτοιων ζώων έχει δημιουργήσει ιδιαίτερα σοβαρές πιέσεις στην τοπική πανίδα.
Εμφανιζόταν, χτυπούσε και εξαφανιζόταν
Η σύλληψη του «Nine Lives» αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολη. Οι υπεύθυνοι του προγράμματος χρησιμοποιούσαν κάμερες παρακολούθησης και παγίδες, όμως ο γάτος εμφάνιζε ιδιαίτερα απρόβλεπτη συμπεριφορά. Μπορούσε να εμφανιστεί για λίγες ημέρες σε μια περιοχή και στη συνέχεια να εξαφανιστεί για εβδομάδες ή ακόμη και μήνες.
Η ευκαιρία παρουσιάστηκε στα τέλη Ιουλίου 2026, όταν καταγράφηκε για τρεις συνεχόμενες νύχτες κοντά σε λατομείο. Οι υπεύθυνοι τοποθέτησαν παγίδες χρησιμοποιώντας τροφή ως δόλωμα και τελικά κατάφεραν να τον συλλάβουν στις 30 Ιουλίου 2026.
Η απόφαση για τη θανάτωσή του και οι αντιδράσεις
Μετά τη σύλληψή του ο γάτος θανατώθηκε, επιλογή που προκάλεσε αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι θα έπρεπε να εξεταστεί η μεταφορά του σε κάποιον κλειστό και ελεγχόμενο χώρο αντί της θανάτωσής του.
Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη διατήρηση της άγριας ζωής αντιτείνουν ότι η περίπτωση ενός πλήρως άγριου θηρευτή, ο οποίος είχε ήδη αποδεδειγμένα προσαρμοστεί στη θήρευση αυτόχθονων ειδών, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τα ίδια δεδομένα με εκείνα μιας κατοικίδιας γάτας.
Το σώμα του ζώου επρόκειτο να εξεταστεί επιστημονικά, μεταξύ άλλων και ως προς το περιεχόμενο του στομάχου του, ενώ υπήρχε πρόθεση να ταριχευθεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των επιπτώσεων που μπορούν να έχουν οι εισαγόμενοι θηρευτές στην τοπική πανίδα.
Το πραγματικό ζήτημα είναι μεγαλύτερο από έναν γάτο
Η περίπτωση του «Nine Lives» είναι εντυπωσιακή λόγω των αριθμών και της τριετούς προσπάθειας για τη σύλληψή του. Το ουσιαστικό θέμα, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερο από την ιστορία ενός συγκεκριμένου ζώου.
Οι γάτες είναι αποτελεσματικοί θηρευτές. Όταν ζουν ελεύθερες ή δημιουργούν άγριους πληθυσμούς, μπορούν να ασκήσουν σημαντική πίεση σε πτηνά, μικρά θηλαστικά, ερπετά και άλλα είδη, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η τοπική πανίδα δεν έχει εξελιχθεί ώστε να αντιμετωπίζει τέτοιους θηρευτές. Στο iHunt.gr έχει παρουσιαστεί και η επίδραση που μπορούν να έχουν οι ελεύθερες γάτες στην άγρια πανίδα, με αναφορά στη θέση του Γερμανικού Κυνηγετικού Συνδέσμου (DJV).
Η Νέα Ζηλανδία αποτελεί ίσως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα παγκοσμίως, επειδή διαθέτει μεγάλο αριθμό ενδημικών ειδών και έχει υποστεί ιδιαίτερα σοβαρές οικολογικές επιπτώσεις από εισαγόμενα θηλαστικά.
Προστασία του ζώου ή προστασία των ειδών;
Η υπόθεση ανοίγει αναπόφευκτα και μια δύσκολη συζήτηση. Όταν ένα μεμονωμένο ζώο απειλεί έναν ήδη ευάλωτο πληθυσμό άγριων ειδών, ποια πρέπει να είναι η προτεραιότητα; Η προστασία του συγκεκριμένου ζώου ή η προστασία ολόκληρου του οικοσυστήματος;
Δεν πρόκειται για ένα θεωρητικό δίλημμα. Οι διαχειριστές της άγριας ζωής καλούνται συχνά να λάβουν αποφάσεις στις οποίες η ευζωία ενός ζώου έρχεται σε σύγκρουση με την επιβίωση δεκάδων ή εκατοντάδων άλλων. Η περίπτωση του «Nine Lives» δείχνει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο ότι η προστασία της φύσης δεν περιορίζεται πάντοτε στη διάσωση κάθε μεμονωμένου ζώου, αλλά αφορά και τη διατήρηση πληθυσμών, ειδών και ολόκληρων οικοσυστημάτων.
Πηγές: The Guardian και Vradini.gr.
