Για χρόνια ακούμε για τον «σπάνιο» λύκο που κινδυνεύει να εξαφανιστεί, τον λύκο που βρίσκεται κάπου μακριά από την ανθρώπινη δραστηριότητα και που μόνο οι ειδικοί μπορούν να εντοπίσουν.
Έπειτα έρχεται η πραγματικότητα και κάθεται αραχτή στη μέση του χωραφιού.
Στο βίντεο, ο αγρότης βρίσκεται πάνω στο τρακτέρ και αντικρίζει έναν λύκο να κάθεται αμέριμνος μπροστά του. Όχι σε κάποιο απομονωμένο βουνό, όχι σε μια δυσπρόσιτη χαράδρα, αλλά σε ένα καλλιεργημένο χωράφι, σχεδόν δίπλα στο τρακτέρ που δουλεύει και κάνει φασαρία.
Με χιούμορ, ο αγρότης τον ρωτά αν μπορεί να κατέβει από το τρακτέρ ή αν θα τον φάει, ενώ στη συνέχεια ακούγεται η χαρακτηριστική ατάκα: «Λύκε, λύκε είσαι εδώ;».
Το ερώτημα, βέβαια, δεν είναι αν ο λύκος είναι εκεί. Το βίντεο απαντά από μόνο του. Το ερώτημα είναι πόσο απέχει η εικόνα που βιώνουν καθημερινά πολλοί άνθρωποι της υπαίθρου από την εικόνα που συχνά παρουσιάζεται στα γραφεία, στις ημερίδες και στις ανακοινώσεις.
Για τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο, ο λύκος δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση ούτε μια φωτογραφία σε ενημερωτικό φυλλάδιο. Είναι μια παρουσία που συναντά ολοένα και συχνότερα στην καθημερινότητά του. Γι’ αυτό και τέτοια βίντεο προκαλούν ειρωνικά χαμόγελα όταν συνοδεύονται από αφηγήσεις που μοιάζουν να αγνοούν όσα συμβαίνουν στο πεδίο.
Ο λύκος του βίντεο δεν φαίνεται ιδιαίτερα ανήσυχος. Αντίθετα, δείχνει να απολαμβάνει την παρουσία του στο χωράφι με μια άνεση που δύσκολα ταιριάζει στην εικόνα ενός ζώου που παραμένει πάντοτε αθέατο και εξαιρετικά σπάνιο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το ζήτημα πρέπει να αντιμετωπίζεται πρόχειρα ή με κραυγές. Σημαίνει, όμως, ότι η συζήτηση πρέπει να πατά στην πραγματικότητα της υπαίθρου. Εκεί όπου ζουν, εργάζονται και παράγουν άνθρωποι που βλέπουν καθημερινά την παρουσία των μεγάλων θηρευτών να αλλάζει τις ισορροπίες.
Τελικά, ίσως η πιο εύστοχη ατάκα να είναι αυτή του ίδιου του αγρότη:
«Λύκε, λύκε είσαι εδώ;»
Η απάντηση έρχεται από το βίντεο:
«Ναι, εδώ είμαι. Το θέμα είναι ποιος θέλει να το δει.»
