Ένα εντυπωσιακό περιστατικό διάσωσης και μετακίνησης άγριας ζωής καταγράφηκε στην Αττική, όπου ενήλικος αρσενικός λύκος εντοπίστηκε παγιδευμένος σε παράνομη θηλιά και, μετά την απελευθέρωσή του, διένυσε περισσότερα από 200 χιλιόμετρα μέχρι την περιοχή του Παρνασσού.
Ο λύκος βρέθηκε στις 20 Απριλίου 2026 σε αγροτική έκταση με αμπέλια και ελαιώνες στην ανατολική Αττική. Το ζώο είχε πιαστεί σε παράνομη θηλιά, ένα μέσο παγίδευσης που απειλεί σοβαρά την άγρια πανίδα και μπορεί να προκαλέσει βαρείς τραυματισμούς ή θάνατο.
Μετά την ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών οργανώθηκε επιχείρηση διάσωσης με τη συνεργασία της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «Καλλιστώ», του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ, της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Αττικής του ΟΦΥΠΕΚΑ, της Δασικής Υπηρεσίας και του Δασαρχείου Καπανδριτίου.
Οι ειδικοί αναισθητοποίησαν το ζώο, αφαίρεσαν τη θηλιά και του παρείχαν άμεσα κτηνιατρική φροντίδα, χορηγώντας αντιβίωση και παυσίπονα. Η παραμονή του λύκου στην παγίδα είχε προκαλέσει σοβαρή καταπόνηση στα πίσω άκρα και στην κοιλιακή χώρα, ενώ υπήρχε κίνδυνος ακόμη και για νεφρική βλάβη. Παρ’ όλα αυτά, οι κτηνιατρικές εκτιμήσεις έδειξαν ότι το ζώο μπορούσε να επιστρέψει στο φυσικό του περιβάλλον.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης τοποθετήθηκε στον λύκο δορυφορικό κολάρο εντοπισμού, ώστε οι επιστήμονες να παρακολουθήσουν την πορεία του μετά την απελευθέρωσή του. Τα πρώτα δεδομένα έδειξαν ότι το ζώο παρέμενε για μεγάλα χρονικά διαστήματα ακινητοποιημένο, πιθανότατα εξαιτίας των τραυματισμών και της έντονης καταπόνησης που είχε υποστεί.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, ο λύκος ανέκτησε τις δυνάμεις του και ξεκίνησε μια εντυπωσιακή μετακίνηση προς τα βορειοδυτικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία τηλεμετρίας της «Καλλιστώ», διένυσε τουλάχιστον 200 χιλιόμετρα μέσα σε δέκα ημέρες, φτάνοντας στην περιοχή του νότιου Παρνασσού, κοντά στην Αράχωβα.
Η περίπτωση αυτή δείχνει τη μεγάλη ικανότητα διασποράς του λύκου, αλλά και τη σημασία της επιστημονικής παρακολούθησης για την κατανόηση των μετακινήσεων του είδους. Η διασπορά αποτελεί κρίσιμο μηχανισμό για την επιβίωση και τη γενετική ποικιλότητα των πληθυσμών, καθώς επιτρέπει τη σύνδεση διαφορετικών περιοχών και την αποίκιση νέων βιότοπων.
Τα τελευταία χρόνια, αντίστοιχες μετακινήσεις έχουν συμβάλει στην επανεμφάνιση του λύκου σε περιοχές όπου το είδος είχε περιοριστεί ή εκλείψει, όπως η Πελοπόννησος. Η παρουσία του σε νέες περιοχές συνδέεται τόσο με τη φυσική συμπεριφορά του είδους όσο και με τις αλλαγές στο τοπίο, τη διαθεσιμότητα τροφής και τη σχέση του ανθρώπου με την άγρια ζωή.
Το περιστατικό στην ανατολική Αττική επαναφέρει, παράλληλα, το σοβαρό ζήτημα της παράνομης χρήσης θηλιών. Οι παγίδες αυτές δεν πλήττουν μόνο τα είδη για τα οποία πιθανόν τοποθετούνται, αλλά μπορούν να τραυματίσουν ή να σκοτώσουν προστατευόμενα ζώα, όπως λύκους, αλεπούδες, τσακάλια, αρπακτικά και άλλα είδη της ελληνικής πανίδας.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις και αρμόδιοι φορείς υπογραμμίζουν την ανάγκη εντατικοποίησης των ελέγχων, αλλά και καλύτερης ενημέρωσης των πολιτών, ώστε να περιοριστούν τέτοια περιστατικά. Η διάσωση του λύκου στην Αττική και η μετέπειτα πορεία του μέχρι τον Παρνασσό αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανθεκτικότητας της άγριας ζωής, αλλά και των κινδύνων που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει από παράνομες ανθρώπινες πρακτικές.
