Ο Κέβιν Κόστνερ, γνωστός στο ευρύ κοινό από ταινίες όπως το Field of Dreams και από τη σειρά Yellowstone, έδειξε για ακόμη μία φορά ότι η σχέση του με την ύπαιθρο δεν είναι απλώς ένας ρόλος μπροστά στην κάμερα.
Το 2023, ο Αμερικανός ηθοποιός τιμήθηκε από το Park Cities Quail Coalition με το T. Boone Pickens Lifetime Sportsman Award, ένα βραβείο που απονέμεται σε προσωπικότητες οι οποίες εκπροσωπούν την κυνηγετική παράδοση, την αγάπη για τη φύση και τη στήριξη δράσεων διατήρησης της άγριας ζωής.
Στην ομιλία του, ο Κόστνερ δεν στάθηκε στη λάμψη του Χόλιγουντ. Μίλησε για τον πατέρα του, για τα πρώτα του όπλα, για το πρώτο του κυνηγετικό σκυλί και για εκείνες τις στιγμές που, όπως είπε, άλλαξαν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τον κόσμο.
Το παλιό .30-30 του παππού του
Η πρώτη του επαφή με τα όπλα ήρθε μέσα από το παλιό .30-30 του παππού του, ένα όπλο που, σύμφωνα με την αφήγησή του, είχε αγοραστεί για 20 δολάρια. Ήταν τόσο μικρός που δεν μπορούσε καλά καλά να το κρατήσει, όμως έκανε συνεχώς ξηρές επωμίσεις και «προπονήσεις» χωρίς φυσίγγια. Το είχε χρησιμοποιήσει τόσο πολύ έτσι, ώστε κάποια στιγμή ο πατέρας του διαπίστωσε πως είχε σπάσει ο επικρουστήρας.
Αργότερα, όταν απέκτησε δικό του κυνηγετικό όπλο, ένα τυχαίο περιστατικό στην Καλιφόρνια έγινε καθοριστικό. Ο Κόστνερ είδε έναν κυνηγό με τον σκύλο του, ένα βίζλα, να κινείται στο χωράφι. Σταμάτησε το αυτοκίνητο και παρακολούθησε τη σχέση ανθρώπου και σκύλου μέσα στο κυνήγι. Την περιέγραψε ως εικόνα τέχνης και ποίησης.
Το πρώτο σκυλί φέρμας
Την επόμενη ημέρα αγόρασε το δικό του κυνηγετικό σκυλί, ένα μικρό German Shorthaired Pointer, και όπως είπε χαρακτηριστικά, από τότε «ο κόσμος δεν ήταν πια επίπεδος».
Αυτή η φράση συμπυκνώνει κάτι που πολλοί κυνηγοί καταλαβαίνουν βαθιά. Το κυνήγι με σκύλο δεν είναι μόνο η κάρπωση. Είναι η αναζήτηση, η συνεργασία, η ανάγνωση του τόπου, η σιωπηλή επικοινωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο. Για τον Κόστνερ, εκείνη η εικόνα ενός κυνηγού με τον σκύλο του στάθηκε αρκετή για να του ανοίξει έναν ολόκληρο κόσμο.
Το τελευταίο κυνήγι με τον πατέρα του
Στην ίδια εκδήλωση, ο ηθοποιός μίλησε και για το τελευταίο κυνήγι που έκανε με τον πατέρα του. Ήταν ένα κυνήγι φασιανού. Ο πατέρας του δεν μπορούσε πια να περπατήσει στα χωράφια, γι’ αυτό χρησιμοποίησαν ένα ηλεκτρικό golf cart για να κινηθούν σε έναν χώρο όπου υπήρχαν φασιανοί.
«Αυτό ήταν το τελευταίο μας κυνήγι, γιε μου».
Η στιγμή αυτή φαίνεται πως έμεινε βαθιά χαραγμένη στον Κόστνερ. Μάλιστα, στην εκδήλωση έπαιξε και τραγούδι που έχει ηχογραφήσει με το συγκρότημά του, Kevin Costner & Modern West, εμπνευσμένο από εκείνο το τελευταίο κυνήγι με τον πατέρα του.
Η δράση του Park Cities Quail Coalition
Το Park Cities Quail Coalition, με έδρα το Ντάλας, δραστηριοποιείται στη διατήρηση και αποκατάσταση κυνηγήσιμων πληθυσμών ορτυκιού, στην εκπαίδευση των νέων και στη διατήρηση της κυνηγετικής παράδοσης.
Η ιστορία του Κόστνερ έχει ενδιαφέρον γιατί έρχεται σε αντίθεση με τη συχνή στερεοτυπική εικόνα που παρουσιάζεται για το κυνήγι. Εδώ δεν μιλά ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει την κυνηγετική εμπειρία ως επίδειξη. Μιλά για τον πατέρα του, για τον σκύλο του, για τα χωράφια, για την ανάγκη να ανήκει κάπου και για τη σχέση με τη φύση.
Και ίσως γι’ αυτό η αφήγησή του άγγιξε τόσο πολλούς κυνηγούς: επειδή πίσω από το όνομα του σταρ υπάρχει μια πολύ απλή, γνώριμη εικόνα. Ένας άνθρωπος, ένα κυνηγετικό σκυλί, ένα όπλο και ένα χωράφι που για κάποιον γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από τόπος κυνηγιού.
Γίνεται μνήμη. Γίνεται οικογένεια. Γίνεται τρόπος ζωής.
Πηγή: Forbes / Chris Dorsey και Park Cities Quail Coalition.
