Ο αριθμός αυτών των εντυπωσιακών πουλιών, ενός είδους αγριόγαλου το ύψος του οποίου μπορεί να φθάσει το ένα μέτρο, έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία 25 χρόνια στις ερήμους της δυτικής Ινδίας. Σύμφωνα με υπολογισμούς των ειδικών, απομένουν μονάχα 150 άτομα στη φύση, καθώς πέφτουν εύκολα θύματα της ανθρώπινης δραστηριότητας αλλά και άλλων αρπακτικών.
«Η εκκόλαψη είναι μια σπάνια και πολύ σημαντική στιγμή στις προσπάθειές μας για τη σωτηρία του είδους», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ντιράτζ Μιτάλ, υπάλληλος της υπηρεσίας προστασίας της πανίδας στο κρατίδιο Γκουτζαράτ. Ο ίδιος χαιρέτισε την πρώτη γέννηση μιας μεγάλης ινδικής ωτίδας στην περιοχή κατά την τελευταία δεκαετία, υπογραμμίζοντας τη σημασία του γεγονότος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ : Τροχαίο με νεκρό αρκουδάκι έξω από το Δροσερό Κοζάνης
Ωστόσο, η πραγματική μάχη για την επιβίωση του νεοσσού μόλις άρχισε. «Όμως οι δυσκολίες τώρα ξεκινούν. Έχουμε μια ομάδα 50 ατόμων που παρακολουθεί σε μόνιμη βάση τη μαμά και τον νεοσσό της», πρόσθεσε ο κ. Μιτάλ. Ο υπουργός Περιβάλλοντος της Ινδίας, Μπουπέντερ Γιαντάβ, δεν παρέλειψε να χαιρετίσει και αυτός με τη σειρά του τη γέννηση της μικρής ωτίδας, δίνοντας έμφαση στην κρατική υποστήριξη του εγχειρήματος.
Για να επιτευχθεί η αναπαραγωγή, χρειάστηκε μια πολύπλοκη διαδικασία. Ένα αυγό που γονιμοποιήθηκε στο εργαστήριο μεταφέρθηκε σε απόσταση 800 χιλιομέτρων και ανατέθηκε στα τρία τελευταία πουλιά (όλα θηλυκά) που εντοπίστηκαν στην έρημο του Κουτς, προκειμένου να το κλωσήσουν. «Προτεραιότητά μας τώρα είναι να προστατεύσουμε τον νεοσσό και τη μητέρα από άλλα αρπακτικά», εξήγησε ο Μιτάλ, σημειώνοντας ότι οι υπάλληλοι «δεν χάνουν από τα μάτια τους» την οικογένεια.
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας, συμμετέχοντας ενεργά στις προσπάθειες σωτηρίας των πουλιών αυτών, διέταξε πρόσφατα να υπογειοποιηθούν οι γραμμές υψηλής τάσης στην περιοχή όπου φωλιάζουν οι μεγάλες ινδικές ωτίδες, καθώς αποτελούν θανάσιμη παγίδα για τα ογκώδη πτηνά. Όμως η κυβέρνηση άσκησε έφεση και ακύρωσε την εντολή, υποστηρίζοντας ότι το μέτρο αυτό παρεμποδίζει τις προσπάθειές της για ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και κυρίως την ανάπτυξη μεγάλων πάρκων με φωτοβολταϊκά στη συγκεκριμένη περιοχή. Η σύγκρουση μεταξύ της προστασίας της άγριας ζωής και της ενεργειακής ανάπτυξης παραμένει ένα ακανθώδες ζήτημα που απειλεί το μέλλον του είδους.
