Μια σοβαρή αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει στους κόλπους της φιλοζωικής κοινότητας, με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο της ΕΛ.ΑΣ. που φέρει τον τίτλο «Οδηγός Αστυνομικής Ανταπόκρισης σε περιστατικά κακοποίησης ζώων».
Θα περίμενε κανείς ότι μια τέτοια εγκύκλιος θα αποτελούσε αφορμή για κοινή ικανοποίηση, πίεση για εφαρμογή και συζήτηση επί της ουσίας. Δηλαδή για το αν οι αστυνομικές υπηρεσίες θα ανταποκρίνονται γρήγορα, σωστά και αποτελεσματικά όταν καταγγέλλεται κακοποίηση ζώου.
Αντί γι’ αυτό, άνοιξε ένας νέος γύρος αντιπαράθεσης για το ποιος είχε την ιδέα, ποιος συνεργάστηκε πρώτος, ποιος δικαιούται τα εύσημα και ποιος πρόλαβε να βάλει τη σφραγίδα του πάνω σε μια υπηρεσιακή εγκύκλιο. Με άλλα λόγια, την ώρα που τα ζώα εξακολουθούν να κακοποιούνται, οι ομοσπονδίες μετρούν… πατρότητες.
Η παρέμβαση της Νέμεσις
Στην υπόθεση παρενέβη η Πανελλήνια Ομοσπονδία «Νέμεσις», με ανάρτηση της επικεφαλής της, Νατάσας Μπομπολάκη, επιχειρώντας –όπως αναφέρει– να αποκαταστήσει την αλήθεια γύρω από τη δημιουργία της εγκυκλίου.
Η Νέμεσις τονίζει ότι η αλήθεια δεν διαμορφώνεται από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά από τα ίδια τα γεγονότα. Για τον λόγο αυτό παραθέτει το χρονοδιάγραμμα των ενεργειών που, σύμφωνα με την ίδια, οδήγησαν στην έκδοση του οδηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.
Το news4pet είχε δημοσιεύσει στις 19 Ιουνίου 2026 τόσο την ανακοίνωση της ΠΦΠΟ όσο και την ανακοίνωση της Νέμεσις, παρουσιάζοντας τις δύο πλευρές της αντιπαράθεσης.
Το χρονικό της εγκυκλίου, σύμφωνα με τη Νέμεσις
Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Νέμεσις, τον Αύγουστο του 2025 η ομοσπονδία είχε συνάντηση με τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., κατά την οποία κατέθεσε τις επίσημες προτάσεις της για την καλύτερη αστυνομική ανταπόκριση σε περιστατικά κακοποίησης ζώων.
Όπως υποστηρίζει, ακολούθησε πολύμηνη συνεργασία με το Τμήμα Προστασίας Ζώων της Διεύθυνσης Κοινωνικής Αστυνόμευσης, με αποτέλεσμα η εγκύκλιος να έχει ολοκληρωθεί ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, ενσωματώνοντας όλες τις προτάσεις της Νέμεσις πλην μίας.
Η επίσημη αποστολή της εγκυκλίου στις περιφερειακές διευθύνσεις της ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαρτίου 2026. Η καθυστέρηση, σύμφωνα πάντα με τη Νέμεσις, οφειλόταν αποκλειστικά σε τεχνικά προβλήματα που προέκυψαν από τη μετακόμιση των γραφείων της Διεύθυνσης Κοινωνικής Αστυνόμευσης από την Κατεχάκη στην περιοχή του Ζωγράφου.
Το ερώτημα προς την ΠΦΠΟ
Η Νέμεσις στρέφει τα πυρά της προς την Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, εκφράζοντας απορία για το πώς είναι δυνατόν να εστάλη επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και άλλες αρχές στις 14 Ιουνίου 2026, με αίτημα την έκδοση μιας εγκυκλίου που –σύμφωνα με τη Νέμεσις– είχε ήδη ολοκληρωθεί από τον Δεκέμβριο του 2025 και είχε αποσταλεί υπηρεσιακά από τον Μάρτιο του 2026.
Από εκεί και πέρα αρχίζει το γνωστό έργο. Ανακοινώσεις, απαντήσεις, αιχμές, διεκδίκηση εύσημων και ένας δημόσιος καβγάς για το ποιος έφτασε πρώτος στη γραμμή τερματισμού. Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για αγώνα δρόμου, αλλά για την προστασία ζώων συντροφιάς που κακοποιούνται, εγκαταλείπονται, δένονται, βασανίζονται ή αφήνονται αβοήθητα.
Η Νέμεσις κάνει λόγο για «παιδιαρίσματα» και «ανώριμο ανταγωνισμό», υποστηρίζοντας ότι επιχειρείται εκ των υστέρων οικειοποίηση μιας προσπάθειας που, κατά την ίδια, είχε ξεκινήσει και ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα.
Όταν η φιλοζωία γίνεται αγώνας πατρότητας
Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι μια εγκύκλιος για την κακοποίηση ζώων, αντί να μετατραπεί σε αφορμή για ενιαία πίεση προς την Πολιτεία και την ΕΛ.ΑΣ. για την εφαρμογή της, έγινε πεδίο εσωτερικής σύγκρουσης.
Λες και το βασικό ζητούμενο είναι ποιος θα κατοχυρώσει επικοινωνιακά την επιτυχία. Λες και τα ζώα που κακοποιούνται έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν μέχρι να λυθεί ποιος δικαιούται να γράψει πρώτος «το πετύχαμε» στα social media.
Η προστασία των ζώων, όμως, δεν μπορεί να λειτουργεί ως πασαρέλα ανακοινώσεων. Ούτε ως εσωτερικό πρωτάθλημα ανάμεσα σε ομοσπονδίες, πρόσωπα και συλλογικότητες που ανταγωνίζονται για το ποιος θα φανεί πιο χρήσιμος, πιο δραστήριος ή πιο δικαιωμένος.
Η ουσία είναι η εφαρμογή
Η εγκύκλιος της ΕΛ.ΑΣ. μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο, εφόσον εφαρμοστεί στην πράξη. Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα. Αν οι αστυνομικοί γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν όταν υπάρχει καταγγελία. Αν τα περιστατικά κακοποίησης αντιμετωπίζονται άμεσα. Αν οι δικογραφίες σχηματίζονται σωστά. Αν τα ζώα προστατεύονται εγκαίρως.
Το αν η εγκύκλιος θα βοηθήσει ουσιαστικά δεν θα κριθεί από το ποιος την ανακοίνωσε πρώτος, αλλά από το αν θα αλλάξει κάτι στο πεδίο. Εκεί όπου οι καταγγελίες δεν είναι αναρτήσεις, αλλά πραγματικά περιστατικά. Και εκεί όπου το θύμα δεν έχει φωνή για να μπει στον δημόσιο καβγά.
Η Νέμεσις, στην παρέμβασή της, καλεί σε ψυχραιμία τη φιλοζωική κοινότητα, επισημαίνοντας ότι τέτοιες συμπεριφορές εκθέτουν το κίνημα και δίνουν πάτημα σε όσους θέλουν να το ακυρώσουν.
Και ίσως αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο. Γιατί όταν η φιλοζωία μετατρέπεται σε ανταγωνισμό προβολής, το μήνυμα προς την κοινωνία θολώνει. Και όταν το μήνυμα θολώνει, αυτοί που τελικά χάνουν δεν είναι οι ομοσπονδίες. Είναι τα ίδια τα ζώα.
