Η πρόταση που αλλάζει τα πάντα
Στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΚΑΔΕ κατατέθηκε μια πρόταση που δεν είναι απλώς αλλαγή διαδικασίας, αλλά ευθεία αλλοίωση της δημοκρατικής λειτουργίας του ομίλου. Το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο, πρότεινε οι εκλογές να γίνονται με συνδυασμούς και χωρίς σταυρό προτίμησης, αφαιρώντας από το μέλος το βασικό του δικαίωμα: να επιλέγει πρόσωπα.
Η ουσία του σταυρού προτίμησης
Ο σταυρός προτίμησης δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η ίδια η ουσία της ψήφου. Είναι αυτό που επιτρέπει στον κάθε κυνόφιλο να κρίνει, να ξεχωρίσει και να εμπιστευτεί ανθρώπους. Χωρίς σταυρό, ο ψηφοφόρος δεν επιλέγει — απλώς εγκρίνει μια έτοιμη λίστα. Ψηφίζει “πακέτο”, χωρίς φωνή, χωρίς προσωπική επιλογή.
Το απόλυτο μοντέλο αποκλεισμού
Και ενώ αυτό από μόνο του είναι σοβαρό, η συνέχεια είναι εξοργιστική. Όπως ειπώθηκε ξεκάθαρα, όποιος συνδυασμός πάρει τους περισσότερους ψήφους, εκλέγει ΟΛΑ τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Όχι τα περισσότερα. Όλα.
Δηλαδή, αν ένας συνδυασμός πάρει 51 ψήφους και ένας άλλος 49, τότε οι 49 δεν εκπροσωπούνται πουθενά. Διαγράφονται πλήρως από τη διοίκηση, σαν να μην υπάρχουν. Είναι σαν να λέμε ότι σε εθνικές εκλογές ένα κόμμα με 28% παίρνει όλες τις έδρες επειδή βγήκε πρώτο.
Αποκλεισμός πριν καν την κάλπη
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ειπώθηκε ότι αν ένας συνδυασμός δεν μπορεί να παρουσιάσει πλήρη λίστα υποψηφίων —δηλαδή τόσα άτομα όσα είναι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου— τότε δεν θα μπορεί καν να συμμετάσχει στις εκλογές.
Πού ακούστηκε αυτό;
Δηλαδή δεν καταργείται μόνο η επιλογή προσώπων, δεν εξαφανίζεται μόνο η μειοψηφία — μπαίνει και φραγμός συμμετοχής. Αν δεν έχεις “πλήρη ομάδα”, αποκλείεσαι πριν καν φτάσεις στην κάλπη.
Η επίκληση του εξωτερικού που δεν στέκει
Και μέσα σε όλα αυτά, ακούστηκε και το επιχείρημα ότι «έτσι γίνεται στην Ιταλία και την Ισπανία».
Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Τα αντίστοιχα κυνοφιλικά σωματεία, όπως το Pointer Club d’Italia, λειτουργούν με κανονικές σωματειακές διαδικασίες: γενικές συνελεύσεις, εκλεγόμενα διοικητικά συμβούλια και συμμετοχή των μελών. Δεν προκύπτει πουθενά σύστημα όπου ο πρώτος τα παίρνει όλα, ούτε αποκλεισμός συνδυασμών επειδή δεν έχουν πλήρη λίστα, ούτε κατάργηση της δυνατότητας επιλογής προσώπων.
Η επίκληση αυτών των χωρών δεν τεκμηριώνει την πρόταση — αντίθετα, την εκθέτει.
Λογικές καθεστώτος
Γιατί αυτό που περιγράφεται δεν είναι ευρωπαϊκή πρακτική. Είναι λογική πλήρους ελέγχου.
Και τέτοιες λογικές θυμίζουν καθεστώτα. Τσαουσέσκου θυμίζουν. Και σε τέτοια μορφή, ούτε καν μοντέλα τύπου Ερντογάν δεν λειτουργούν τόσο απροκάλυπτα, γιατί τουλάχιστον εκεί υπάρχει κάποια μορφή παρουσίας της αντιπολίτευσης. Εδώ, τίποτα.
Το πραγματικό ερώτημα
Το ερώτημα είναι απλό. Γιατί; Τι φοβάται μια διοίκηση; Τον σταυρό; Την κρίση των μελών; Την ύπαρξη διαφορετικής φωνής;
Γιατί αυτό που τελικά προτείνεται είναι ο έλεγχος του αποτελέσματος πριν καν ανοίξουν οι κάλπες.
Ο χαρακτήρας του ΟΚΑΔΕ
Ο ΟΚΑΔΕ δεν είναι προσωπικό μαγαζί, ούτε μηχανισμός επιβολής. Είναι σωματείο. Και σε ένα σωματείο, η διοίκηση οφείλει να αντικατοπτρίζει τα μέλη του — όχι να τα αποκλείει.
Συμπέρασμα
Όσοι αποδέχθηκαν αυτή την πρόταση, καλό είναι να καταλάβουν τι σημαίνει στην πράξη.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για αλλαγή εκλογικού συστήματος.
Μιλάμε για την κατάργηση της φωνής του μέλους.
Υ.Γ. 1 Όπως σωστά ειπώθηκε η απόφαση για αλλαγή της διαδικασίας των εκλογών ψηφίστηκε δημοκρατικά από τη Γενική Συνέλευση. Όμως είναι, μια τυπικά δημοκρατική απόφαση που θεσμοθετεί μια βαθιά αντιδημοκρατική πρακτική.
Υ.Γ. 2 Υπάρχει και συνέχεια και μάλιστα έχει πολύ ενδιαφέρον……
Υ.Γ.3 Φαντάζομαι δεν θα κατηγορηθώ ότι διαστρεβλώνω αυτά που ειπώθηκαν……….
