Με τα χόρτα να ξεραίνονται και τις βόλτες στην ύπαιθρο να γίνονται συχνότερες, ένας από τους πιο συνηθισμένους εποχικούς κινδύνους για τους σκύλους επιστρέφει: τα άγανα. Μικρά, ελαφριά και φαινομενικά ακίνδυνα, μπορούν μέσα σε λίγες ώρες να προκαλέσουν σοβαρή ενόχληση, πόνο, φλεγμονή ή ακόμη και μόλυνση.
Τα άγανα είναι τα σκληρά, μυτερά τμήματα ορισμένων αγριόχορτων και σιτηρών. Όταν ξεραθούν, αποκολλώνται εύκολα και κολλούν πάνω στο τρίχωμα του σκύλου. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μένουν πάντα εκεί. Λόγω του σχήματός τους μπορούν να κινηθούν προς τα μέσα, να καρφωθούν στο δέρμα ή να εισχωρήσουν σε ευαίσθητα σημεία όπως τα αυτιά, η μύτη, τα μάτια και οι πατούσες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ : Λαγο…κουβέντες : Φεύγει ο λαγός μπροστά από τα σκυλιά λόγω κουδουνιού;
Αυτή την εποχή ο κίνδυνος είναι αυξημένος. Ξερά χόρτα σε χωράφια, μονοπάτια, ακαθάριστα οικόπεδα, πρανή δρόμων και κυνηγετικές περιοχές είναι σημεία όπου τα άγανα υπάρχουν σε αφθονία. Οι κυνηγετικοί σκύλοι, οι σκύλοι που εκπαιδεύονται ή τρέχουν στην ύπαιθρο, αλλά και κάθε ζώο που περπατά σε ψηλή βλάστηση, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
Πού εντοπίζονται πιο συχνά
Τα πιο συχνά σημεία όπου εντοπίζονται άγανα είναι τα αυτιά, η μύτη, τα μάτια, τα μεσοδακτύλια διαστήματα στις πατούσες, οι μασχάλες, η κοιλιά και η βουβωνική περιοχή. Στο αυτί μπορεί να προκαλέσουν έντονο τίναγμα του κεφαλιού, ξύσιμο και πόνο. Στη μύτη μπορεί να προκαλέσουν συνεχές φτέρνισμα, ανησυχία ή αιμορραγική έκκριση. Στις πατούσες συχνά εμφανίζεται χωλότητα, γλείψιμο, πρήξιμο ή μικρή πληγή ανάμεσα στα δάχτυλα.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται οι σκύλοι με μακρύ ή πυκνό τρίχωμα, καθώς τα άγανα μπορεί να κρυφτούν εύκολα και να μην γίνουν αντιληπτά. Το ίδιο ισχύει για σκύλους με πεσμένα αυτιά, όπου ένα άγανο μπορεί να εισχωρήσει στον ακουστικό πόρο και να προκαλέσει έντονη ενόχληση.
Έλεγχος μετά από κάθε έξοδο
Η πρόληψη είναι απλή, αλλά απαιτεί συνέπεια. Μετά από κάθε έξοδο σε χωράφια ή περιοχές με ξερά χόρτα, ο σκύλος πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά. Ξεκινάμε από το κεφάλι και τα αυτιά, κοιτάμε γύρω από τα μάτια και τη μύτη, ελέγχουμε το στόμα, τις μασχάλες, την κοιλιά και καταλήγουμε στις πατούσες. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο έλεγχος ανάμεσα στα δάχτυλα, γιατί εκεί τα άγανα συχνά περνούν απαρατήρητα.
Το τακτικό χτένισμα βοηθά πολύ, ειδικά σε σκύλους με μακρύ τρίχωμα. Σε περιόδους με πολλά ξερά χόρτα, καλό είναι να διατηρείται πιο καθαρή και κοντή η τρίχα γύρω από τις πατούσες, τα αυτιά και την κοιλιά. Επίσης, αποφεύγουμε όσο μπορούμε τις διαδρομές μέσα από ψηλά ξερά χόρτα, ειδικά όταν δεν μπορούμε να ελέγξουμε αμέσως μετά τον σκύλο.
Πότε χρειάζεται κτηνίατρος
Αν το άγανο βρίσκεται επιφανειακά στο τρίχωμα, μπορούμε να το αφαιρέσουμε προσεκτικά. Αν όμως έχει μπει στο αυτί, στη μύτη, στο μάτι ή φαίνεται να έχει καρφωθεί στο δέρμα, δεν προσπαθούμε να το βγάλουμε μόνοι μας. Μια λάθος κίνηση μπορεί να το σπρώξει βαθύτερα ή να τραυματίσει περισσότερο το ζώο. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται άμεσα κτηνίατρος.
Δεν πρέπει να αγνοούμε σημάδια όπως επίμονο τίναγμα του κεφαλιού, συνεχές φτέρνισμα, ξαφνικό κούτσαιμα, γλείψιμο μιας πατούσας, πρήξιμο, ερυθρότητα, έκκριση από αυτί ή μύτη, κλείσιμο του ματιού ή έντονη ανησυχία. Όσο πιο γρήγορα εντοπιστεί το πρόβλημα, τόσο πιο εύκολη και ανώδυνη είναι συνήθως η αντιμετώπιση.
Τα άγανα είναι μικρά, αλλά για τον σκύλο μπορούν να γίνουν μεγάλος μπελάς. Για τον κυνηγό, τον κυνόφιλο και κάθε ιδιοκτήτη που κινείται στην ύπαιθρο, ο καθημερινός έλεγχος αυτή την εποχή δεν είναι υπερβολή. Είναι βασική φροντίδα.
