Αυξημένη επαγρύπνηση συστήνει η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, μετά τις διαστάσεις που έχει λάβει ο αφθώδης πυρετός στην ασιατική Τουρκία. Όπως επισημαίνει η Διεύθυνση Κτηνιατρικής, δεν υπάρχουν κρούσματα στην Ελλάδα, ωστόσο η εγγύτητα της περιοχής και η υψηλή μεταδοτικότητα της νόσου καθιστούν κρίσιμη την πρόληψη και την επιτήρηση.
Σημειώνεται ότι ο αφθώδης πυρετός δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, όμως μπορεί να πλήξει σοβαρά την κτηνοτροφία και να προκαλέσει σημαντικές οικονομικές συνέπειες. Στο πλαίσιο αυτό, η συμβολή των κυνηγών στην έγκαιρη αναγνώριση ύποπτων περιστατικών και στην αποφυγή διασποράς παραμένει κομβική – όπως έχει αποδειχθεί και σε άλλες ζωονόσους (λύσσα, αφρικανική πανώλη των χοίρων, γρίπη των πτηνών κ.ά.).
Τι είναι ο αφθώδης πυρετός (FMD)
Πρόκειται για εξαιρετικά μεταδοτική ιογενή νόσο που προσβάλλει οικόσιτα και άγρια δίχηλα ζώα. Μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή επιδημία, με μεγάλο αντίκτυπο στην κτηνοτροφική παραγωγή και στο εμπόριο.
Ποια άγρια ζώα θεωρούνται ευπαθή
Ο αφθώδης πυρετός μπορεί να επηρεάσει όλα τα δίχηλα άγρια ζώα. Στην ελληνική άγρια πανίδα, ως ευπαθή αναφέρονται:
• Αγριόχοιρος (Sus scrofa)
• Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)
• Κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus)
• Πλατώνι (Dama dama)
Πρακτικές οδηγίες χειρισμού θηράματος σε παρέβριες περιοχές
Η Διεύθυνση Κτηνιατρικής υπογραμμίζει ότι, κατά το κυνήγι σε παρέβριες περιοχές, κάθε θηρευμένο ευπαθές ζώο:
• Δεν πρέπει να ανοίγεται και να τεμαχίζεται στο έδαφος αμέσως μετά τη θήρευση.
• Πρέπει να μεταφέρεται με τρόπο που διασφαλίζει βιοασφάλεια, π.χ. σε χονδρή πλαστική σακούλα, πλαστική λεκάνη ή άλλο αντίστοιχο μέσο, ώστε να αποφεύγεται πιθανή μόλυνση του περιβάλλοντος από υλικά που ενδέχεται να είναι μολυσμένα.
Πώς αναγνωρίζεται στα άγρια ζώα – βασικά ύποπτα σημάδια
Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί με:
• αδυναμία/κόπωση
• οξεία χωλότητα (σε ορισμένα ζώα)
• σιελόρροια
• κυστίδια (φουσκάλες) στη μουσούδα και μεταξύ των δακτύλων
• αλλοιώσεις στο στόμα, στα πόδια ή/και στις θηλές (στα πρώιμα στάδια)
Προσοχή: αρκετές φορές τα ζώα μπορεί να μη δείχνουν εμφανή συμπτώματα και παρ’ όλα αυτά να μεταδίδουν τον ιό ως φορείς. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται μόνο εργαστηριακά.
Ειδικά για τον αγριόχοιρο
Οι αλλοιώσεις συχνά ξεκινούν:
• στο ραχιαίο μέρος του ρύγχους
• στον μεσοδακτύλιο χώρο μεταξύ των οπλών
Αργότερα μπορεί να εμφανιστούν ρήξεις κυστιδίων σε στεφανιαία ταινία, δάκτυλα, φτέρνα, νύχια και χείλη, ενώ η επούλωση μπορεί να αφήσει παραμορφώσεις στα νύχια.
Γιατί ο κακός χειρισμός είναι επικίνδυνος
Ο ακατάλληλος χειρισμός, η αποθήκευση θηράματος και η απόρριψη εντοσθίων μπορεί να μετατρέψουν το περιστατικό σε εστία διασποράς για άλλα άγρια και οικόσιτα ζώα (βοοειδή, πρόβατα, κατσίκες, χοίρους).
Κίνδυνος μετάδοσης υπάρχει μέσω:
• επαφής με αίμα και υπολείμματα (ιδίως από γδάρσιμο/τεμαχισμό στο έδαφος)
• μολυσμένων προϊόντων θηραμάτων, δερμάτων, οργάνων κ.λπ.
• κρέατος που δεν έχει υποστεί θερμική επεξεργασία (ιδιαίτερα επικίνδυνο)
Όσα δέρματα/όργανα δεν είναι κατάλληλα για κατανάλωση πρέπει να απορρίπτονται με ταφή ή καύση, σύμφωνα με τις οδηγίες και τη νομοθεσία.
Δείγματα για έλεγχο – μόνο με εντολή Κτηνιατρικής Αρχής
Η λήψη δειγμάτων γίνεται κατόπιν επικοινωνίας και εντολής της αρμόδιας κτηνιατρικής αρχής. Κατάλληλα δείγματα είναι:
• αίμα
• κυστίδια και το υγρό τους
• αμυγδαλές
Τα δείγματα πρέπει να ταυτοποιούνται και να συσκευάζονται σωστά, ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος μόλυνσης του περιβάλλοντος.
Δείτε το pdf…
44444
