Αρχική » Grid with Sidebar » Το κυνήγι του αγριόχοιρου και οι φωτογραφίες……

Το κυνήγι του αγριόχοιρου και οι φωτογραφίες……

by iHunt

Print Friendly, PDF & Email
demobanner
 
Πολλές και ποικίλες απόψεις εκφράζονται πλέον καθημερινά, είτε μέσα από στήλες κυνηγετικών εντύπων είτε από διάφορες σελίδες του ηλεκτρονικού Τύπου, σχετικά με την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το κυνήγι του αγριόχοιρου.
 
Είναι γεγονός ότι οι γνώμες διίστανται και δυσκολεύεται κανείς να καταλήξει σε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα.
 
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν βρεθείς σε ένα κυνηγετικό στέκι και προσπαθήσεις μέσα από τον διάλογο των συναδέλφων γουρουνοκυνηγών να αποκωδικοποιήσεις θέσεις και απόψεις.
 
Αυτό συμβαίνει γιατί κάθε κυνηγός προσπαθεί να παρουσιάσει την προσωπική του γνώμη και άποψη ως την πιο αυθεντική.
 
Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της σύγχυσης που μπορεί να δημιουργηθεί σε έναν τρίτο όταν ακούγονται τόσο πολλές και διαφορετικές γνώμες για το ίδιο θέμα.
Μέσα από αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να βοηθήσω, όσο αυτό είναι εφικτό, τη διατύπωση ορθών συμπερασμάτων για το συγκεκριμένο κυνήγι.
 
Επειδή το κυνήγι έχει εισχωρήσει σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και η συμμετοχή των κυνηγών σε αυτά είναι πολύ μεγάλη, εύκολα μπορεί κανείς να επεξεργασθεί όλες αυτές τις θέσεις και τις απόψεις των συναδέλφων κυνηγών και να διαμορφώσει αξιόπιστα συμπεράσματα.
 
Ετσι, ξεκινάω από την πιο απλή μέθοδο που όλοι μας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, αυτήν του Η/Υ.
 
Οι καθημερινές αναρτήσεις φωτογραφιών στο facebook από συναδέλφους με θηρευμένα αγριογούρουνα πάνω από τον επιτρεπόμενο αριθμό, σε συνδυασμό με τα διάφορα likes που συνοδεύονται από επαινετικά σχόλια και συγχαρητήρια όπως «μπράβο, παλικάρια, πάντα τέτοια, λιανίστε τα κ.λπ.».
 
Οι φωτογραφίες ομάδων με πολυάριθμα μέλη που θυμίζουν τάγματα στρατιωτών, με θηράματα στα καπό των αυτοκινήτων, και τα βιντεάκια ανδρείας, νομίζω ότι είναι σημαντικά στοιχεία για την πληρέστερη και ορθότερη διατύπωση ενός συμπεράσματος.
 
Επειδή όλοι μας ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε και σεβόμαστε το κυνήγι, αν αυτό είναι αγάπη, τότε πως άραγε θα ερμηνεύαμε την απαξίωση και την υποκρισία;
Και βέβαια η αποκορύφωση της υποκρισίας είναι όταν διαπιστώνεις ότι οι αναρτήσεις τέτοιων φωτογραφιών γίνονται από συναδέλφους που σε ημερίδες και συνελεύσεις είναι αυτοί που με σθένος κατακρίνουν αυτού του είδους τις συμπεριφορές.
 
Οι όποιες αμφιβολίες ή αμφισβητήσεις προκύψουν με την παραπάνω μέθοδο της ηλεκτρονικής ενημέρωσης μπορούν να αποσαφηνισθούν και να καταλήξουν στο τελικό αξιόπιστο συμπέρασμα. Οταν, μάλιστα, παρακολουθήσει κανείς τις συζητήσεις στα κυνηγετικά στέκια, τότε κάνει και τον συσχετισμό.
 
Στην προσπάθειά του ο κάθε κυνηγός να αναδειχτεί και να ικανοποιήσει τον προσωπικό του εγωισμό, αφήνει τις ψευδαισθήσεις και δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Εκεί δυστυχώς διαπιστώνεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των κυνηγών σαν πρώτο κριτήριο για την αξιολόγηση μίας ομάδας να είναι το νούμερο.
 
Η περίφημη ερώτηση σε όλα τα στέκια είναι η ίδια: «Πόσα κομμάτια κάνατε μέχρι τώρα;» «Εμείς τίποτα δεν κάναμε, μόνο καμιά δεκαριά πήραμε». «Η τάδε ομάδα μέχρι τώρα πήρε εβδομήντα». «Ναι, αλλά ξέρεις, αυτοί αγόρασαν πριν από την έναρξη δύο εργαλεία από την Τουρκία δέκα χιλιάδες ευρώ».
 
Και, βέβαια, τα διάφορα σχόλια, η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται και οι αντιδράσεις που καταγράφονται νομίζω ότι αποσαφηνίζουν πλήρως τις όποιες επιφυλάξεις είχαν προκύψει νωρίτερα.
 
Αλήθεια, γιατί τόση υποβάθμιση και απαξίωση και γιατί έχουμε τέτοια συμπεριφορά απέναντι σε μια τόσο αξιόλογη δραστηριότητα;
 
Πώς άραγε θα αισθάνονταν ο Ομηρος και ο Ξενοφώντας εάν έβλεπαν πώς αντιμετωπίζεται αυτή η αρχέγονη δραστηριότητα σήμερα από τον σύγχρονο Ελληνα κυνηγό;
 
 
Αυτοί οι δύο Αρχαίοι Ελληνες που με τόση αγάπη, λατρεία και σεβασμό εξέφραζαν τα συναισθήματά τους για το κυνήγι. Αυτοί που ανέδειξαν και ανέλυσαν με υπέρμετρη σαφήνεια τα οφέλη που αποκομίζει ο άνθρωπος και τον σπουδαίο ρόλο που έπαιξε το κυνήγι στην επιβίωση και την επικράτηση του ανθρώπινου γένους στον πλανήτη Γη.
 
Πιστεύω ότι θα αισθάνονταν θλίψη και απογοήτευση για την κατάντια των απογόνων τους. Δυστυχώς, αξιολογώντας σήμερα τη συμπεριφορά μας, διαπιστώνουμε για έναν αρκετά μεγάλο αριθμό συναδέλφων, την πλήρη υποβάθμιση και απαξίωσή του στον βωμό της πλεονεξίας, του εγωισμού, του ανταγωνισμού άνευ λόγου και αξίας, της προσπάθειας ανάδειξης της προσωπικότητας και κάλυψης αδυναμιών και ανικανοτήτων μέσω του κυνηγίου.
 
Λυπάμαι, αλλά αυτή η εικόνα σχηματίζεται για τους σύγχρονους Ελληνες κυνηγούς σήμερα στην πατρίδα μας.
 
Προσβάλλει όλους τους αληθινούς κυνηγούς που σέβονται και αγαπούν το κυνήγι και το θήραμα, αυτούς που αναγνωρίζουν και εκτιμούν τα οφέλη που τους προσφέρει και προσπαθούν να το διατηρήσουν ανέπαφο.
 
Το παρήγορο είναι ότι υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι που τιμούν, αγαπούν και σέβονται το κυνήγι και το θήραμα, και ίσως χάρη σε αυτούς μπορούμε και το απολαμβάνουμε ακόμη.
 
Προσπάθησα πολλές φορές και προσπαθώ ακόμη να βρω έστω και ένα επιχείρημα που θα αιτιολογούσε σε μια ομάδα την επιδίωξή της για μεγάλο νούμερο θηρευθέντων θηραμάτων.
 
Ομολογώ ότι δεν έχω βρει ούτε ένα θετικό επιχείρημα που θα μπορούσε έστω και σε έναν μικρό βαθμό να αιτιολογήσει αυτήν τη συμπεριφορά. Θα ήμουν ευτυχής και θα χαιρόμουν ιδιαίτερα εάν βρισκόταν συνάδελφος που με τα επιχειρήματα του με έπειθε και άλλαζα γνώμη.
 
Αντίθετα μπορεί εύκολα κανείς να αναφέρει διάφορους λόγους που ωθούν συναδέλφους κυνηγούς να συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά που δεν τιμούν και αντιθέτως προσβάλλουν ασύστολα αυτήν τη δραστηριότητα. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι οφείλεται στην απόληψη της τροφής που είναι ένα από τα οφέλη που προσφέρει το κυνήγι στον άνθρωπο κατά τον Ξενοφώντα.
 
Η αλήθεια είναι ότι η τροφή είχε τον πρώτο λόγο στα οφέλη του κυνηγίου κατά την αρχαιότητα και παρ’ όλα αυτά ουδέποτε καταγράφτηκε κάποια αναφορά για υπερθήρευση την εποχή εκείνη. Αντίθετα, σήμερα έχει αλλάξει η σειρά αξιολόγησης των ωφελειών και η τροφή πλέον έπεται των άλλων ωφελειών.
 
Γι’ αυτό θα διαφωνήσω κάθετα με τα επιχειρήματα περί της τροφής, διότι, εάν υπολογίσει κανείς τα ποσά που ξοδεύει σήμερα ένας κυνηγός για όλη την κυνηγετική περίοδο, και συγκρίνει το κόστος του κρέατος σύμφωνα με τα έξοδα, τότε πιστεύω ότι το επιχείρημά αυτό είναι άτοπο και το μόνο που προσπαθεί να πετύχει είναι να κοροϊδεύει τον εαυτό του. Διότι απλά το κιλό το κρέας στον κυνηγό κοστίζει πενταπλάσια τιμή απ’ ό,τι εάν το αγόραζε από κρεοπωλείο της γειτονιάς του..
 
Αρα, είναι σαφείς και εμφανείς οι λόγοι που οδηγούν σήμερα τους συναδέλφους στην επίτευξη των μεγάλων νούμερων σε καρπώσεις θηραμάτων.
 
1. Ο άθλιος και απαράδεκτος ανταγωνισμός ο οποίος δημιουργείται για να καλύψει τις προσωπικές μας αδυναμίες, μας οδηγεί στην ασύστολη κάρπωση, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι με αυτόν τον τρόπο καταξιωνόμαστε.
 
2. Η έλλειψη σεβασμού στο θήραμα και τον συνάνθρωπό μας είναι στοιχεία ορατά.
 
3. Η έλλειψη κυνηγετικής παιδείας, και όχι μόνον, με την αδικαιολόγητη άρνηση απόκτησης γνώσεων, είναι από τους σοβαρότερους λόγους τέτοιας συμπεριφοράς…
 
4. Η γενική απαξίωση θέσεων και απόψεων που δεν συμπίπτουν με τις δικές του, οδηγούν τον συνάδελφο σε παραλογισμό.
 
Αναλύοντας κανείς τους ανωτέρω λόγους, διακρίνει ότι αυτό που κυριαρχεί στα άτομα αυτά και τα οδηγεί σε τέτοιου είδους συμπεριφορές.
 
Είναι ο ψευτοεγωισμός τους και τα κόμπλεξ κατωτερότητας που αισθάνονται. Γι’ αυτό προβληματισθείτε και σκεφθείτε: αξίζει τέτοια αντιμετώπιση αυτή η δραστηριότητα;
 
Εάν ναι, ας παραδεχτούμε τουλάχιστον τους πραγματικούς λόγους ώστε να μην κρυβόμαστε πίσω από ασύστολες και ψεύτικες δικαιολογίες κοροϊδεύοντας πρώτα από όλα τον εαυτό μας.
 
Αν θεωρούμε ότι δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά, τότε ας αφήσουμε τους ψευτοεγωισμούς και τα κόμπλεξ και όλοι μαζί να βοηθήσουμε αυτή την αρχέγονη δραστηριότητα να διατηρηθεί ώστε να μεταλαμπαδευτεί στις νεότερες γενιές αλώβητη…
 
Δημήτρης Ευμοιρίδης για το ihunt.gr

SVESTONOF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ