Αρχική » Grid with Sidebar » Απολογισμός κυνηγιού αγριόχοιρου

Απολογισμός κυνηγιού αγριόχοιρου

by iHunt

Print Friendly, PDF & Email
demobanner
Σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα από τη 15η μέρα του Σεπτέμβρη όταν ξεκινούσε το κυνήγι του αγριόχοιρου. Γεμάτοι αισιοδοξία, χαρά, καλή διάθεση και με όνειρα σχεδιασμένα επί οκτώ μήνες, ξεχυθήκαμε στην όμορφη φύση για την αγαπημένη μας δραστηριότητα. Οπως ήταν φυσικό, μετά μόλις τέσσερις μήνες κυνηγετικής δράσης και απόλαυσης της φύσης, φτάσαμε στο τέλος αυτής της περιόδου.
 
Ξεκίνησε η εποχή που σταματά το κυνήγι του αγριόχοιρου, δίνοντάς του τη δυνατότητα να αναπαραχθεί, να αυξήσει τον πληθυσμό του, για να μπορεί και την επόμενη χρονιά να προσφέρει όμορφες κυνηγετικές στιγμές στον κυνηγό. Επίσης, είναι η περίοδος του απολογισμού, της αυτοκριτικής, της διερεύνησης όλων εκείνων των στοιχείων που μας απασχόλησαν κατά τις κυνηγετικές εξόδους.
 
Είναι η στιγμή της αναζήτησης και του εντοπισμού αδυναμιών και λαθών, καθώς επίσης η στιγμή της ανασυγκρότησης, της προετοιμασίας και του σχεδιασμού για την επόμενη κυνηγετική περίοδο.
 
Είναι η καταλληλότερη χρονική περίοδος που με καθαρή σκέψη, χωρίς την πίεση του χρόνου, ταξινομούνται όλες οι παραστάσεις και εμπειρίες της προηγούμενης κυνηγετικής περιόδου και χτίζεται σιγά σιγά η προσωπική εμπειρία του κάθε κυνηγού.
 
Αναμφίβολα, άλλη μία κυνηγετική χρονιά στενόχωρη και με έντονο προβληματισμό. Δυστυχώς, θρηνεί η κυνηγετική οικογένεια τον άδικο χαμό τριών συναδέλφων μας και συμπάσχει στη θλίψη με τις οικογένειές τους. Είναι αδικαιολόγητο και απαράδεκτο συνάδελφος κυνηγός να χάνει τη ζωή του εξαιτίας κάποιου λαθεμένου χειρισμού του όπλου από συγκυνηγό του. Αυτό πέραν της απώλειας ζωής ενός ανθρώπου, που είναι το σημαντικότερο, δεν μας τιμά ως κυνηγούς και αρχίζει να μας προβληματίζει έντονα.
 
 
Το θέμα του πορτοκαλί γιλέκου έγινε συνείδηση στη πλειονότητα και σπάνια θα εντοπίσει κανείς να κυκλοφορεί κυνηγός σε κυνηγότοπο χωρίς αυτό.
 
Επίσης, άλλο ένα φαινόμενο που συχνά παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια, είναι ο συχνός τραυματισμός κυνηγών από επιθέσεις αγριόχοιρου. Μόνο στη φετινή κυνηγετική περίοδο αναφέρθηκαν τρεις τραυματισμοί συναδέλφων, και μάλιστα σοβαροί.
 
Δεν είναι αμελητέο το νούμερο, αν αναλογισθεί κανείς τις παρόμοιες περιπτώσεις που δεν έχουν φθάσει στη δημοσιότητα αφενός και αφετέρου εάν ανατρέξουμε στο παρελθόν και διαπιστώσουμε ότι παλαιότερα σπάνια είχε αναφερθεί έστω και μία επίθεση αγριόχοιρου σε κυνηγό.
 
Ετσι, αντί να προβάλουμε τις όμορφες στιγμές που μας πρόσφερε η κυνηγετική περίοδος που έφυγε, αναγκαζόμαστε να αναφέρουμε πρωτίστως τις δυσάρεστες και στενόχωρες καταστάσεις που ευχόμαστε όλοι μας να μην επαναληφθούν. Το περίεργο είναι ότι οι αιτίες που μας οδηγούν σε αυτήν τη δεινή θέση δεν είναι άγνωστες.
 
Χρόνια τώρα κάποιοι συνάδελφοι, κινδυνεύοντας να χαρακτηρισθούν γραφικοί, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου κάθε φορά που τους δίνεται η δυνατότητα διά μέσου του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, προσπαθώντας να αφυπνίσουν όλους εκείνους που εμπλέκονται και ευθύνονται για την ομαλή διεξαγωγή της δραστηριότητάς μας. Αυτό που προέχει είναι να σταματήσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα την απώλεια ζωής συναδέλφων μας κατά τη διάρκεια του κυνηγίου.
 
Τα νούμερα
 
Θα πρέπει ο καθένας από εμάς να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί. Να αφήσουμε τους εγωισμούς, τον ξερολισμό, την εσωστρέφεια στην άκρη και έξω από την κυνηγετική δραστηριότητα και να τηρήσουμε κατά γράμμα τους γραπτούς και άγραφους κανόνες που αφορούν το κυνήγι. Ας σταματήσουμε τους ανταγωνισμούς, τις συγκρίσεις και τις αξιολογήσεις με βάση τον αριθμό των θηρευθέντων θηραμάτων (τα νούμερα).
 
Αυτά τα στοιχεία ντροπιάζουν και υποβαθμίζουν το κυνήγι, από τη μία, και, από την άλλη, τις περισσότερες φορές μάς οδηγούν στο να γίνει το λάθος και να προξενηθεί ένα ατύχημα από το πουθενά. Δεν μπορεί καμία προσπάθεια είτε διά μέσου πρόληψης ή διά μέσου καταστολής να επιφέρει θετικό αποτέλεσμα, εάν δεν αποβάλουμε αυτού του είδους τις εμμονές.
 
Εχουμε οκτώ μήνες μπροστά μας, αρκετός χρόνος που εάν πραγματικά το θέλουμε, μπορούμε να σκεφτούμε, να αλλάξουμε τακτικές, να αναθεωρήσουμε θέσεις και συμπεριφορές ούτως ώστε τη νέα περίοδο να μην χρειαστεί να αναφέρουμε τη λέξη κυνηγετικό ατύχημα.
 
Πριν ολοκληρώσω το δυσάρεστο αυτό κομμάτι περί ατυχημάτων, θα ήθελα να επισημάνω τα αίτια για τις επιθέσεις των αγριόχοιρων. Αυτού του είδους η συμπεριφορά παρατηρείται τα τελευταία χρόνια και θα πρέπει να μας αφυπνίσει όλους.
Η εμπειρία των πολλών ετών στο κυνήγι του αγριόχοιρου, μου δίνει το δικαίωμα να καταθέσω την άποψή μου. Οι έντονες φωνές και διαμαρτυρίες επιστημονικών συνεργατών και κάποιων συναδέλφων κυνηγών για τη γενετική μόλυνση του αγριόχοιρου, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν ήταν ένα παραμύθι που ήθελε να μας τρομάξει.
 
Ηταν φωνές ουσιαστικές που προσπαθούσαν απεγνωσμένα να υπερασπιστούν και να διαφυλάξουν όλα τα φυσικά στοιχεία τόσο του θηράματος, που λέγεται αγριόχοιρος, όσο και την αυθεντικότητα του κυνηγίου του. Δυστυχώς, διά μέσου της αδιαφορίας μας αλλά και με τη συμβολή μας, κατορθώσαμε να μετατρέψουμε τον αγριόχοιρο από θήραμα σε θηρευτή και τον άνθρωπο από θηρευτή σε θήραμα. Το απαράδεκτο μονόπλευρο ενδιαφέρον της κρεατοσυλλογής, από μεγάλο αριθμό συναδέλφων, οδήγησαν σε αυτά τα αποτελέσματα.
 
Σεβασμός & προσοχή
 
Η επίθεση ενός κάπρου στον άνθρωπο θεωρείται φυσιολογική και μπορεί να αιτιολογηθεί μόνον όταν είναι τραυματισμένος. Τότε, ένα θήραμα που φοβάται και τρέπεται σε φυγή με την παρουσία ανθρώπου, μετατρέπεται σε επικίνδυνο θηρίο που μπορεί να επιτεθεί και να σκοτώσει ακόμη και τον άνθρωπο.
 
Στις περιπτώσεις αυτές η έλλειψη εκπαίδευσης είναι εμφανής και θα πρέπει όποτε υπάρξει τραυματισμός αγριόχοιρου, η προσέγγισή του να γίνεται πάντοτε από έμπειρο κυνηγό. Δεν παίζουμε με τους τραυματισμένους κάπρους, ούτε τους υποτιμούμε. Αντίθετα, χρειάζεται σεβασμός και πολύ μεγάλη προσοχή στη συμπεριφορά μας.
 
Συνεχίζοντας ας κάνουμε τον θετικό απολογισμό που θα έπρεπε να είναι το κύριο εγχείρημα και ας δούμε την υπόλοιπη εικόνα της κυνηγετικής περιόδου που πέρασε και τα συμπεράσματα που έχουμε αποκομίσει. Ηταν μια χρονιά πανομοιότυπη με την προηγούμενη. Πολλά κοινά στοιχεία σε ό,τι αφορά τη διάθεση τροφής, τον αριθμό θηραμάτων, τις καιρικές συνθήκες, συμπεριφορές θηραμάτων και κυνηγών και τον αριθμό της κάρπωσης.
 
Ηταν χρονιά καλή από πλευράς κάρπωσης, με αρκετά θηράματα που έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς συναδέλφους να απολαύσουν και να καταγράψουν τις απίστευτες δυνατότητες αυτού του ζώου. Εκείνο που είναι αξιοσημείωτο και πρέπει να επισημάνω είναι η επικράτηση των ασυνήθιστων υψηλών θερμοκρασιών μέχρι και τα μέσα Δεκεμβρίου που δυσχέραναν και περιόρισαν τις όμορφες στιγμές. Αξιοσημείωτη είναι η στέρηση, για μία ακόμη χρονιά, της πανέμορφης εκείνης εικόνα του λευκού τοπίου. Είναι αλήθεια ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων κυνηγών δεν πάτησε χιόνι μέχρι τη λήξη της περιόδου.
 
Περιοχές παραδοσιακά χιονισμένες κατά τους μήνες Δεκέμβριο – Ιανουάριο, όπως η Βόρεια Ελλάδα δεν είδαν νιφάδα. Αυτό βέβαια είχε ως αποτέλεσμα να παρατηρηθεί άλλη μία διαφοροποίηση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια σε ό,τι αφορά τη ροή της κυνηγετικής περιόδου. Στέρησε την ευχαρίστηση από αυτούς που όλα τα προηγούμενα χρόνια ασελγούσαν σε βάρος των κυνηγών με απαγορευτικές διατάξεις λόγω χιονοκάλυψης. Για να δείξουν τις δήθεν ευαισθησίες τους για το φυσικό περιβάλλον ή την υψηλή αίσθηση καθήκοντος που τους χαρακτηρίζει!!!
 
Σε ό,τι αφορά τη σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια σε σχέση με τον αριθμό των κυνηγών στους κυνηγότοπους, αυτό που παρατήρησα τουλάχιστον στην περιοχή μου είναι ότι υπήρξε μία σταθερότητα ως προς τον αριθμό παρουσίας συναδέλφων με αυτόν της περασμένης περιόδου. Είναι ένα θετικό στοιχείο που πρέπει να το λάβουμε θετικά υπόψη. Επίσης, είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά των περισσοτέρων συναδέλφων κυνηγών στο θέμα ασφάλειας είναι εντυπωσιακή.
 
Πλέον, το θέμα του πορτοκαλί γιλέκου έγινε συνείδηση στη πλειονότητα και σπάνια θα εντοπίσει κανείς να κυκλοφορεί κυνηγός σε κυνηγότοπο χωρίς αυτό. Εκείνο που πραγματικά θεωρώ ένα πολύ αρνητικό στοιχείο που υποβαθμίζει γουρουνοκυνηγό και θήραμα, απαξιώνει την κυνηγετική δραστηριότητα και δεν παρατηρείται καμία θετική αλλαγή, είναι τα πολυάριθμα μέλη που απαρτίζουν τις κυνηγετικές ομάδες. Η υποβάθμιση και η απαξίωση γίνονται ακόμα μεγαλύτερες όταν με ανυπόστατες και ανούσιες δικαιολογίες προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα.
 
Αγαπητοί συνάδελφοι, την πραγματική ομορφιά και αξία του κυνηγίου μπορεί κανείς να την απολαύσει στο έπακρο μόνον όταν ανταγωνίζεται στα ίσια το θήραμα, το νικά και το καταβάλλει μέσα από τη νόμιμη διαδικασία. Εύχομαι την επόμενη χρονιά στον προσωπικό μας απολογισμό, εάν και εφόσον έχουμε την υγεία μας, να μην προσπαθούμε να βρούμε δικαιολογίες, αλλά να νιώσουμε τα αληθινά συναισθήματα ενός γνήσιου κυνηγού…
 
Δημήτρης Ευμοιρίδης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Δημήτρης Ευμοιρίδης
 
demobanner

SVESTONOF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ